کتاب برد بزرگ با منابع کوچک نوشتهی احمد امیری، به بررسی راههای افزایش بهرهوری و دستیابی به نتایج بهتر در شرکتها میپردازد. نویسنده معتقد است بسیاری از افراد و سازمانها نه به دلیل کمبود منابع، بلکه به سبب استفادهی نادرست از زمان، انرژی، سرمایه و نیروی انسانی، از رسیدن به اهداف خود بازمیمانند و نمیتوانند آنطور که باید، پیشرفت کنند.
دربارهی کتاب برد بزرگ با منابع کوچک
احمد امیری فقط پول و نیروی انسانی را سرمایهی یک شرکت نمیداند و معتقد است که زمان، دانش و مهارت کارکنان نیز سرمایه محسوب میشود و اگر بهدرستی مورد بهرهوری قرار نگیرند، از دست خواهند رفت. کتاب برد بزرگ با منابع کوچک بیان میکند که بسیاری از شرکتها، با وجود ساعات طولانی کار و برخورداری از امکانات کافی، به نتایجی پایین تر از انتظار دست مییابند.
نویسنده با بررسی دلایل این معضل، مشخص میکند که بهرهوری تنها به میزان فعالیت افراد وابسته نیست، بلکه به چگونگی استفاده از منابع و تبدیل آنها به نتایجی ارزشمند بستگی دارد. احمد امیری در ابتدا به زندگی شخصی افراد میپردازد و توضیح میدهد که مدیریت هوشمندانهی زمان، به چه شکل بر تصمیمها و عملکرد روزانهی ما اثر میگذارد. ولی بهرهوری لزوما محدود به عادتهای فردی نیست و ساختار مدیریتی و اداری سازمانها نیز نقشی بسیار مهم دارند.
چگونه با منابع کمتر، نتایج بزرگتری بسازیم؟
در محیطهای کاری، مشکل همیشه کمبود نیرو، بودجه یا تجهیزات نیست. گاهی فرایندهای کاری پیچیده، مسئولیتهای نامشخص و فعالیتهای تکراری مانع استفادهی درست از منابع میشوند. کتاب برد بزرگ با منابع کوچک برای توضیح این مسئله، بهرهوری را در قالب چرخهای از ورودیها، فرایندها، خروجیها، اتلاف و بازخورد بررسی و مشخص میکند که به چه شکل میتوان با شناسایی نقاط ضعف، حذف مراحل غیرضروری و اصلاح فرایندها و روشهای انجام کار، منابع را بهتر مدیریت کرد و به نتایج ارزشمندتری رسید.

از دید احمد امیری، افزایش بهرهوری به معنای کار بیشتر یا فشار مضاعف بر کارکنان نیست، بلکه به اصلاح فرایندها و روشهای انجام کار و هماهنگی میان بخشهای گوناگون شرکت بستگی دارد. حذف مراحل کاری غیرضروری و وقتگیر، مشخص کردن مسئولیتها و بهبود ارتباطات میان گروههای مختلف، بخشی از اتلاف منابع را کاهش میدهد. نویسنده با تاکید بر مفهوم تفکر سیستمی نشان میدهد که منابع بهجای فعالیتهای کم بازده، باید صرف کارهایی شوند که برای سازمان ارزش واقعی پدید میآورند.
افزایش بهرهوری سازمان با کاهش اتلاف منابع
کتاب برد بزرگ با منابع کوچک برای افزایش بهرهوری، بر اصلاح تدریجی و سادهسازی فرایند تاکید میکند. شناسایی دوبارهکاریها، رفع موانع و سنجش دقیق نتایج تغییرات، به سازمانها کمک میکند روشهای کارآمدتری برای پیشرفت خود، در پیش بگیرند. البته این تغییرها زمانی به رشد پایدار منجر میشوند که در فرهنگ و شیوهی کار مجموعه نهادینه شوند. از همین رو، نویسنده نقش یادگیری مستمر و نوآوری را در حفظ بهرهوری و سازگاری سازمان با بحرانها و تغییرات بازار، بررسی میکند.
احمد امیری علاوه بر این موارد، بر اهمیت تابآوری و مقاومت شرکتها در مواجهه با بحرانها و تغییرات بازار نیز تاکید میکند. سازمانها باید بتوانند با بازنگری در روشهای خود، پیشبینی شرایط مختلف و در نظر گرفتن مسیرهای جایگزین، با تحولات تازه سازگار شوند. تصمیمگیری بهموقع و دقیق و درس گرفتن از تجربههای پیشین، به افراد کمک میکند در شرایط دشوار نیز عملکرد خود را بهبود بخشند.
خرید کتاب برد بزرگ با منابع کوچک شما را با نگاهی متفاوت و کاربردی به مدیریت منابع و افزایش بهرهوری در کسبوکار، مواجه میکند. این اثر به شما کمک میکند اتلاف سرمایه و زمان را در کسبوکارتان شناسایی کنید، از امکانات موجود هوشمندانهتر بهره ببرید و راههای بهبود عملکرد فردی و سازمانی را بشناسید. این اثر توسط انتشارات متخصصان منتشر شده است.
کتاب برد بزرگ با منابع کوچک برای شما مناسب است است اگر
- مدیر یا صاحب کسبوکاری هستید و میخواهید با مدیریت هوشمند منابع، بهرهوری شرکت خود را افزایش دهید.
- به دنبال بهبود فرایندهای کاری و افزایش کارایی مجموعهی خود هستید.
- میخواهید با اصلاحات کوچک، تغییرات موثری در کسبوکار خود ایجاد کنید.
در بخشی از کتاب برد بزرگ با منابع کوچک: خلق ارزش از طریق بهرهوری برای صاحبان کسب و کار و مدیران میخوانیم
در بسیاری از سازمان ها تصور می شود عملکرد کلی مجموعه بیشتر به استراتژی های کلان، سرمایه گذاری ها یا تصمیم های مدیریتی وابسته است. هرچند این عوامل نقش مهمی دارند، اما واقعیت آن است که سرنوشت یک سازمان یا یک اکوسیستم درنهایت از دل رفتارهای روزمره افرادی شکل می گیرد که در آن کار می کنند. سازمان موجودیتی انتزاعی نیست، مجموعه ای از انسان هاست که هر روز تصمیم می گیرند در یک مجموعه باهم و در کنار هم کار کنند؛ درنتیجه چگونگی برقراری ارتباط و رفتار فردی به خلق ارزش منجر می شود.
هر تصمیم کوچک فردی در مقیاس بزرگ تر به نتیجه ای سازمانی تبدیل می شود. وقتی یک کارمند در مدیریت زمان خود دقت می کند، تمرکز خود را بر فعالیت های مهم می گذارد و وظایف را با کیفیت انجام می دهد، این رفتار در ظاهر فقط یک اقدام فردی است، اما وقتی ده ها یا صدها نفر چنین رفتاری داشته باشند، نتیجۀ آن افزایش سرعت انجام کارها، کاهش خطاها و بهبود کیفیت خروجی سازمان خواهد بود. در مقابل، بی نظمی فردی، تعلل در انجام وظایف یا بی توجهی به کیفیت کار اگر در میان افراد مختلف سازمان تکرار شود، به تدریج به یک الگوی عمومی تبدیل می شود و بهره وری کل مجموعه را کاهش می دهد. در واقع ما زمینی داریم که می خواهیم در آن «برد بزرگ» داشته باشیم، البته با «منابع کوچک».
رفتارهای فردی تنها بر میزان کار انجام شده اثر نمی گذارند، بلکه فرهنگ سازمانی را نیز شکل می دهند. فرهنگ سازمانی چیزی نیست که صرفاً در قالب بیانیه ها یا شعارهای مدیریتی ایجاد شود؛ این فرهنگ در واقع حاصل رفتارهای تکرارشونده کارکنان و مدیران است. اگر در یک سازمان مسئولیت پذیری، دقت و احترام به زمان دیگران به صورت عملی دیده شود، این ویژگی ها به بخشی از فرهنگ آن سازمان تبدیل می شود، اما اگر بی تفاوتی، تأخیر در انجام کارها یا انتقال مسئولیت به دیگران رایج باشد، همان رفتارها نیز به عنوان هنجار سازمانی تثبیت خواهد شد.
بله

















