بله
فصلنامه ادبی مجمر - شماره بیست و پنجم - بهار 1405 منتشر شد. مفاهیمی که در اشعار پروین اعتصامی به نظر نمی‌رسند، نقش رسانه‌ها در معرفی و گرامیداشت شخصیت‌های تاریخی، شرح غزلی از صائب تبریزی و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
فصلنامه ادبی مجمر مجله‌ای ادبی و فرهنگی است که هم مقالات تحلیلی و تحقیقی درباره‌ی ادبیات ایران و جهان منتشر می‌کند و هم داستان‌ها و نوشته‌های نویسندگان جوان را به چاپ می‌رساند. به این وسیله، هم به نقد و بررسی آثار شاعران بزرگی چون قیصر امین‌پور می‌پردازد و هم با انتشار آثار نویسندگان جوان به آن‌ها کمک می‌کند تا هنر و اندیشه‌های خود را در سطح وسیع‌تری مطرح کنند. هدف این مجله ارتقای فرهنگ و هنر، شناخت بیشتر افکار و اندیشه‌های شاعران و نویسندگان سرتاسر جهان و پرورش استعدادهای جوان است.
در بخشی از فصلنامه ادبی مجمر - شماره بیست و پنجم - بهار 1405 می‌خوانیم
سروش حبیبی در 7 خرداد سال 1312 در خانواده‌ای متوسط در تهران به دنیا آمد. «خانه‌مان واقع در کوچه روحی واقع در خیابان عین‌الدوله در شرق تهران بود. پدر و مادرم هر دو آدم‌های تحصیل کرده و متواضع و قانعی بودند و برای اداره خانوار نسبتا پر اولاد خود جز مواجب پدرم منبع درآمدی نداشتند و زندگی آسان نبود. برای آینده اولاد خود مثل همه پدرها و مادرها رویاهایی می‌پرداختند که با امکاناتشان سازگار نبود. برای حفظ فرزندانشان از آفات محیطی که به گمانشان فاسد بود راهی جز این نمی‌دیدند که ما را از رفتن به کوچه و جوشیدن با همسالانمان منع کنند و در چهار دیوار خانه بزرگمان می‌کردند به طوری که من وقتی ناچار در مدرسه به بچه‌های هم سن و سال خود پیوستم خود را در حاشیه یافتم و در حاشیه بودن البته خوب نیست و چه بسا عواقب ناخوشایند در پی دارد.»
حبیبی پس از طی دوران ابتدایی، تحصیلات دبیرستانی را در تهران در دبیرستان فیروز بهرام به پایان رساند و از سال 1329 در مدرسه عالی پست و تلگراف ادامه تحصیل داد. «در مدرسه طفلی بسیار عادی بودم هیچ چیزی که مرا از دیگران ممتاز کند، نداشتم».
