بله
کتاب ادله اثبات دعوا به قلم امین امیرحسینی یک درسنامه‌ی جامع، کامل و به‌روز، همراه با نکات طلایی است که در آن مباحث مربوط به حقوق مدنی و ادله‌ی اثبات دعوی به‌طور کامل توضیح داده شده است. علاوه بر تحلیل این موضوعات حقوقی و قانونی، نویسنده با استفاده از مثال در کنار نکات کاربردی و استناد مستقیم به مواد قانونی، درک مفاهیم را برای مخاطب بسیار آسان‌تر کرده است.
درباره‌ی کتاب ادله اثبات دعوا
امین امیرحسینی در کتاب حاضر به توضیح مفاهیم پایه در این حوزه‌ی حقوقی پرداخته و تلاش کرده است تا با بیان ساده و روان، خواننده را با مواد ادله‌ی اثبات دعوی در قانون مدنی آشنا کند. مفاهیمی که نویسنده در کتاب ادله اثبات دعوا به تبیین آن پرداخته شامل دلیل و اثبات، اقسام ادله، تفاوت ادله‌ی اثبات دعوا و ادله‌ی اثبات حکم و نیز قواعد مهمی مثل منع تحصیل دلیل، منع تلقین و... می‌شود.
نویسنده با بهره جستن از نکات طلایی و کاربردی و همچنین ذکر مثال‌های واقعی دلیل استفاده از مواد قانونی و حقوقی مختلف را برای مخاطب روشن می‌کند. همچنین استناد به مواد قانونی در جای‌جای این متن باعث شده تا فاصله‌ای که بین متون قانونی روی کاغذ با فرآیند واقعی دادرسی وجود دارد، در نظر مخاطب کمرنگ و فهم و یادگیری مباحث برای او ساده‌تر و ملموس‌تر شود.
نکات مهم در ادله‌ی اثبات دعوی
امین امیرحسینی در کتاب ادله اثبات دعوا با تکیه بر ماده‌ی 1258 قانون مدنی، پنج دلیل اصلی شامل اقرار، اسناد کتبی، شهادت، امارات و قسم را بررسی کرده و شیوه‌های اثبات حق در محاکم را نشان می‌دهد. در این میان، اقسام دلیل در ادله‌ی اثبات دعوی به همراه قواعد بنیادینی مانند قاعده‌ی منع تحصیل دلیل و منع تلقین دلیل به تفصیل تحلیل شده است. علاوه بر این، ارزیابی ادله در دادرسی‌ها و تبیین دقیق جایگاه کارشناسی و تشریفات اجرای قرارها، از محورهای مهم این اثر به شمار می‌رود.
بخش دیگری از کتاب به موضوع اسناد رسمی، قوانین جعل و نحوه‌ی دفاع در برابر اسناد پرداخته است. جایگاه ادله‌ی اثبات دعوی در امور حقوقی با بررسی مباحثی نظیر تعارض اماره فراش با آزمایش‌های دی‌ان‌ای، نیابت قضایی و شرایط اختصاصی شهادت به ویژه شهادت زنان در حقوق مدنی و فقه تبیین شده است. همچنین بررسی ادله‌ی اثبات دعوی در قانون آئین دادرسی مدنی و حدود اختیارات دادگاه در کشف حقیقت، این اثر را به راهنمایی کامل برای رسیدگی به اصالت اسناد و ادله قانونی تبدیل می‌کند.
راهنمای کاربردی اثبات دعوا در آزمون‌های حقوقی
کتاب ادله اثبات دعوا اثری جامع و دقیق است که تمام مباحث و مقررات قانونی مربوط به ادله را به شکلی نظام‌مند تشریح می‌کند. نویسنده با بیان نکات کلیدی، زمینه را برای به یاد سپردن قواعد پیچیده‌ی حقوقی فراهم کرده است. این ویژگی سبب می‌شود داوطلبان آزمون وکالت، آزمون‌های تحصیلات تکمیلی و دانشجویان حقوق بتوانند به تسلطی عمیق بر مباحث ادله اثبات دست یابند.
علاوه بر جنبه‌ی آموزشی، کتاب حاضر برای افرادی که درگیر پرونده‌های دادگاهی هستند و تمایل دارند آگاهی حقوقی خود را درباره‌ی مسیر رسیدگی افزایش دهند نیز بسیار سودمند است. مطالعه‌ی این اثر به مخاطب کمک می‌کند جایگاه قانونی اسناد، شهادت، اقرار و سایر ادله را در دادرسی بشناسد و با دیدی روشن‌تر، جریان حقوقی و پیگیری پرونده‌ی خود را دنبال کند.
خرید کتاب ادله اثبات دعوا به هر کسی که به طریقی با موارد قانونی و حقوقی مواجه است و همچنین داوطلبین آزمون‌های حقوقی یک انتخاب ضروری به حساب می‌آید. این اثر را انتشارات اندیشه ارشد منتشر و روانه‌ی بازار کتاب کرده است.
کتاب ادله اثبات دعوا برای شما مناسب است اگر
- دانشجوی حقوق یا داوطلب شرکت در آزمون‌های وکالت هستید.
- می‌خواهید مباحث پیچیده‌ی حقوق مدنی و ادله‌ی اثبات دعوی را با کمک مواد قانونی و نکات کاربردی یاد بگیرید.
- قصد شرکت در آزمون‌های حقوقی را دارید.
در بخشی از کتاب ادله اثبات دعوا: جامع‌ترین و کامل‌ترین و به‌روزترین کتاب درسنامه جامع همراه با نکات طلایی می‌خوانیم
در ماده 207 ق.ا.د.م. در فرضی که طرف مقابل به آن سند استناد ننماید، ابرازکننده سند قادر است تا آن را از محکمه مسترد نماید. صرف عدم ارائه سند، حتی با وجود داشتن اقرار بر وجود آن نزد شخص، در فرضی که همراه با قرائن مثبته نیست، قادر نیست دلیل صحت ادعای شخص طرف مقابل محسوب است که در این باب ماده 207 ق.ا.د.م. مقرر می‌دارد: «سندی که در دادگاه ابراز می‌شود ممکن است به نفع طرف مقابل دلیل باشد، در این صورت هرگاه طرف مقابل به آن استناد نماید، ابرازکننده سند حق ندارد آن را پس بگیرد و یا از دادگاه درخواست نماید سند او را نادیده بگیرد.»
ماده 209 ق.ا.د.م. مقرر می‌دارد: «هرگاه سند معینی که مدرک ادعا یا اظهار یکی از طرفین است نزد طرف دیگر باشد، به درخواست طرف باید آن سند ابراز شود. هرگاه طرف مقابل به وجود سند نزد خود اعتراف کند ولی از ابراز آن امتناع نماید، دادگاه می‌تواند آن را از جمله قرائن مثبته بداند.»
در این ماده هم حقیقتاً قادر نیست تا سند را ارائه کند. این امر نمی‌تواند قرینه‌ای بر صحت مدعای طرف مقابل ارایه گردد. اجتناب باید عمدی باشد. در فرضی که شخصی که اقرار به وجود سند باشد. به علاوه محکمه در قرار دادن این قرینه دارای اختیار است.
