کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی اثر خاطره کامیار از نشر اندیشه ارشد

کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی نوشته‌ی خاطره کامیار، سیر اندیشه درباره‌ی هنر و زیبایی را از روزگار باستان تا نظریه‌های دوران معاصر دنبال می‌کند. این کتاب برای داوطلبان آزمون کارشناسی ارشد هنر نوشته شده است. دانشجویان می‌توانند نام فیلسوفان، اصطلاحات زیبایی‌شناسی و مهم‌ترین تعاریف حوزه‌ی نقد را به‌صورت منظم و هدفمند مطالعه کنند.

درباره‌ی کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی

کتاب حاضر از اندیشه‌های فیلسوفان یونان آغاز می‌شود. افلاطون هنر را نوعی محاکات یا تقلید می‌دانست و درباره‌ی فاصله‌ی اثر هنری با حقیقت تردید داشت. در مقابل، ارسطو برای تقلید، ارزش شناختی و هنری قائل می‌شد و با طرح مفهوم کاتارسیس، تأثیر تراژدی بر عواطف تماشاگر را توضیح می‌داد. دیدگاه فلوطین درباره‌ی زیبایی و نسبت جهان محسوس با حقیقت برتر نیز در ادامه‌ی همین مباحث بررسی می‌شود.

این بخش از کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی فقط به معرفی چند فیلسوف محدود نمی‌ماند. مفاهیمی مانند زیبایی، والایی، بازنمایی، حقیقت، اخلاق و جایگاه هنرمند در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. چنین روشی به داوطلب کمک می‌کند تفاوت نظر متفکران را بفهمد و پاسخ تست‌ها را صرفاً با حفظ کردن نام‌ها پیدا نکند.

زیبایی‌شناسی از قرون میانه تا دوران جدید

در قرون میانه، هنر ارتباط نزدیکی با دین و اقتدار کلیسا پیدا کرد. با آغاز رنسانس، توجه هنرمندان و متفکران دوباره به طبیعت، انسان و میراث یونان و روم بازگشت. کتاب این تغییر را مقدمه‌ای برای شکل‌گیری نگرش‌های تازه به تجربه‌ی زیبایی و استقلال هنر می‌داند.

تجربه‌گرایی، مکتب ذوق و اندیشه‌های عصر روشنگری بخش دیگری از مطالب کتاب را تشکیل می‌دهند. در این دوره، متفکران می‌کوشیدند توضیح دهند که داوری زیبایی‌شناختی چگونه شکل می‌گیرد و چرا انسان‌ها درباره‌ی زیبایی یک اثر به نتایج یکسانی نمی‌رسند. مسئله‌ی ذوق، لذت، احساس و معیار داوری از موضوعات مهم این قسمت است.

کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی انتشارات اندیشه رشد سپس به فلسفه‌ی آلمان و دیدگاه‌های کانت، هگل، شوپنهاور و نیچه می‌پردازد. کانت میان لذت زیبایی‌شناختی و منفعت شخصی تمایز می‌گذارد؛ هگل هنر را در مسیر تاریخی تحول روح بررسی می‌کند؛ شوپنهاور تجربه‌ی هنری را راهی برای فاصله گرفتن موقت از خواست و رنج می‌بیند و نیچه با توجه به نیروهای آپولونی و دیونوسوسی، خوانشی متفاوت از آفرینش هنری ارائه می‌دهد.

درسنامه و سؤالات موضوعی در مجموعه شرح جامع

تعدد فیلسوفان و شباهت بعضی اصطلاحات، مطالعه‌ی نقد هنری و ادبی را دشوار می‌کند. فصل‌بندی آموزشی کتاب باعث می‌شود هر نظریه در جایگاه تاریخی خود دیده شود. خلاصه‌ها و نکات کلیدی نیز برای مرور سریع مطالب کاربرد دارند و سؤالات موضوعی، میزان تسلط خواننده بر تفاوت دیدگاه‌ها را می‌سنجند.

برای مطالعه‌ی بهتر، می‌توان جدولی با ستون‌های «تعریف هنر»، «منشأ زیبایی»، «نسبت هنر با حقیقت» و «نقش مخاطب» تهیه کرد. پس از پایان هر فصل نیز بهتر است ابتدا سؤالات بدون مراجعه به پاسخ‌ها حل شوند. اشتباه‌ها نشان می‌دهند کدام مفاهیم هنوز با یکدیگر خلط می‌شوند و به مطالعه‌ی دوباره نیاز دارند.

خرید کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی اثر خاطره کامیار برای داوطلبانی مناسب است که می‌خواهند فلسفه‌ی زیبایی‌شناسی، نظریه‌های هنر و تاریخچه‌ی نقد را در قالب یک درسنامه‌ی آزمون‌محور مرور کنند.

کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی برای شما مناسب است اگر

• برای آزمون کارشناسی ارشد هنر آماده می‌شوید.
• به تاریخ زیبایی‌شناسی و نظریه‌های نقد علاقه‌مندید.
• به درسنامه‌ای همراه با نکات و سؤالات موضوعی در حوزه‌ی نقد هنری و ادبی نیاز دارید.

در بخشی از کتاب شرح جامع نقد هنری و ادبی: هنر می‌خوانیم

نظریه‌پردازان مهم در مباحث هرمنوتیک

از نمایندگان مهم هرمنوتیک سنتی، شلایر ماخر و ویلهم دیلتای و نمایندگان مهم هرمنوتیک جدید، مارتین هیدگر و گادامر را می‌توان نام برد. این واژه از ریشه یونانی گرفته شده و به معنی تفسیر کردن و یا به طور کلی فهم متون و چگونگی و روند ادراک متن بدون شناخت مؤلف آن متن است. شلایر ماخر و دیلتای معتقد بودند که معنای متن را نویسنده می‌آفریند. به این معنی که معنای متن در گرو فهم نیست، بلکه مؤلف است که دارای اهمیت است که به آن قطعیت نیت مؤلف گفته می‌شود.

در هرمنوتیک جدید، برخلاف گروه قبل که درصدد کشف معنای اصلی و اساس یا معنی مرکزی متن بودند، فقط تأویل و تفسیر متن و توضیح روند فهمیدن حائز اهمیت است و هیچ کاری به گوینده ندارند. شلایر ماخر را نخستین فیلسوف هرمنوتیک سنتی یا پدر کلام جدید معرفی می‌کنند.

شلایر ماخر اولین کسی بود که هرمنوتیک را از حوزه متون دینی خارج کرد. مرکز و محوریت اصلی این نظریه شناخت است. باید دانست که از نظر زمانی، در زمان رومانتیک‌ها قرار داشت. هدف کامل هرمنوتیک از دیدگاه ماخر فهم کامل سبک بود. او به شناخت مؤلف در متن بها داده، ولی به شناخت متن از طریق مطالعه زندگی مؤلف اعتقادی نداشت.

از نظر وی تأویل دو جنبه دارد:

1- تأویل و تفسیر دستوری
2- تأویل و تفسیر فنی