کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر

ترس‌ها از آن‌چه فکر می‌کنید به شما نزدیک‌ترند... کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر اثر دافنه دوموریه مجموعه‌ای است از داستان‌های ترسناک کوتاه در فضایی گوتیک با تعلیق روانشناسی بی‌پایان. اثری که خواننده را با خود به سفری نفس‌گیر می‌برد تا با گام‌هایی لرزان در جهان وحشت و رازهای ناشناخته قدم بردارد و اتفاقات هولناکی از حمله‌ی پرندگان تا نجوای ارواح سرگردان را به چشم خود ببیند.

درباره‌ی کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر

بنیان ترس بر ناشناخته‌ها بنا شده است اما ترس‌ها همیشه هم دور و قابل انتظار نیستند؛ گاهی از دل طبیعت سر برمی‌آورند، گاهی از درون درخت وسط حیاط یا حتی از سوی پرنده‌هایی که هر روز در آسمان پرواز می‌کنند. دافنه دوموریه (Daphne du Maurier) در کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر (The Birds and Other Stories) با همین ایده‌ها، قلمرویی از اضطراب را پیش روی مخاطب می‌گستراند تا با دلهره‌ای مداوم میان واقعیت و کابوس پیش برود.

دافنه دوموریه کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر را در سال 1952 منتشر کرد و با شش داستان دلهره‌آور، دریچه‌ای به سوی بیگانگی و رازهای پنهان شده در پسِ چهره‌ی معمولی جهان گشود تا خواننده‌اش را به دل فضایی متفاوت و سرشار ترس از هُل بدهد.

خلق داستان‌های کوتاه ترسناک به سبک دافنه دوموریه

داستان پرندگان اولین ماجرایی است که خواننده در این مجموعه با آن مواجه می‌شود. داستانی کوتاه که در آن پرنده‌ها، این موجودات آشنا و بی‌خطر، ناگهان به عناصری ترسناک و مهاجم تبدیل می‌شوند. گویی تلاش دارند با قیام علیه انسان، تسلط او بر طبیعت را به چالش بکشند. دافنه دوموریه در دومین داستان کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر، خواننده را به مونته وریتا می‌برد، کوهستانی که فرقه‌ای ناشناخته ساکن آن هستند و با جذب دختران، آن‌ها را برای همیشه از جهان بیرون جدا می‌کنند.

داستان درخت سیب، ترس را به درون یک درخت سیب می‌برد و از مردی می‌گوید که احساس می‌کند روح همسرش در درخت سیب حیاط حلول کرده و به مرور این پرسش پیش می‌آید که آیا این حس حقیقت دارد و یا برآمده از احساس گناه و پشیمانی مرد است.

گشت‌وگذاری دلهره‌آور در داستان‌های گوتیک

دافنه دوموریه در داستان‌های «جوانک عکاس» و «دوباره مرا ببوس غریبه»، از یک اتفاق ساده به ماجرایی هولناک می‌رسد و در ماجرای «پیرمرد» که آخرین داستان کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر است، با شرح یک داستان خانوادگی، روایتی رازآلود را پیش روی مخاطبش قرار می‌دهد. این نویسنده‌ی انگلیسی با مهارتی تمام و بدون هیچ‌گونه اتفاق عجیب و غریبی، داستان‌های ترسناک و دلهره‌آوری می‌آفریند که در فضایی گوتیک رخ می‌دهد.

مجموعه داستان پرندگان و داستان‌های دیگر، بیش از آنکه بر علل پدیده‌ها تمرکز کند، واکنش انسان به اتفاقات را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چطور ورای روزمرگی‌های زندگی، ممکن است رازها و تهدیدها و ناشناخته‌هایی پیچیده پنهان شده باشند.

پس اگر آماده‌اید که به جهان دلهره‌آور دافنه دوموریه وارد شوید و ترس را در دل روزمرگی‌های زندگی مزه‌مزه کنید، خرید کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر شما را وارد جهان داستانی تازه‌ای خواهد کرد که تا مدت‌ها رد آن در یاد و خاطرتان باقی خواهد ماند.

اقتباس‌های سینمایی و فرهنگی از کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر

• یکی از مشهورترین اقتباس‌های سینمایی از کتاب دافنه دوموریه، فیلم پرندگان آلفرد هیچکاک (The Birds) است که با اقتباس از داستان پرندگان در سال 1963 تولید شد و روی پرده رفت.
• در سال 1953 با الهام از داستان دوباره مرا ببوس، غریبه، فیلمی با همین عنوان (Kiss Me Again, Stranger) برای تلویزیون شبکه CBS برای ساخته شد.
• رادیو بی‌بی‌سی در سال 1974 یک اقتباس رادیویی از داستان درخت سیب را در سال 1974 تولید و پخش کرد.

کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر برای شما مناسب است اگر

• از خواندن داستان‌های کوتاه خارجی لذت می‌برید.
• دلتان می‌خواهد داستان‌های کوتاه دلهره‌آوری از نویسنده‌ی کتاب ربکا بخوانید تا از زاویه‌ی متفاوتی با قلم دافنه دوموریه و فضاسازی گوتیک او آشنا شوید.
• فیلم پرندگان آلفرد هیچکاک را دیده‌اید و دوست دارید با شیوه‌ی تازه‌ای، این داستان دلهره‌آور را مرور کنید.

در بخشی از کتاب پرندگان و داستان‌های دیگر می‌خوانیم

کتابی به دست گرفت و سرگرم خواندن شد، اما بیست دقیقه بعد صدای ضربه به در توجه‌اش را جلب کرد. کتاب را کنار گذاشت و گوش تیز کرد. خبری نبود. ولی بعد، بله، صدایش آمد. تق و تق و باز و بسته‌شدن درِ بازمانده‌ای در آشپزخانه. بلند شد تا آن را ببندد. درِ منتهی به پله‌های انباری بود. حاضر بود قسم بخورد که آن را بسته است.

شاید دستگیره‌اش لق شده باشد. چراغ بالای پله‌ها را روشن کرد و خم شد تا دستگیره را وارسی کند. به نظر هیچ مشکلی نداشت. می‌خواست در را محکم ببندد که آن بوی کذایی دوباره به مشامش رسید. آن بوی گند برخاسته از چوب سیب. از انباری می‌آمد و حالا به راهروی بالا رسیده بود.

ناگهان، بدون هیچ دلیلی، ترس به جانش افتاد، احساس وحشتی آنی. نکند شب که خواب است، این بو کل خانه را بگیرد، یعنی از آشپزخانه به طبقه‌ی بالا برسد، به اتاقش وارد شود، خفه‌اش کند و راه نفسش را ببندد؟ عجب فکر احمقانه و دیوانه‌واری ‒ اما باز هم...

خودش را مجاب کرد تا دوباره از پله‌های انباری پایین برود. نه صدایی از شوفاژ می‌آمد و نه اثری از شعله‌ها بود. باریکه‌های سبزرنگ دود از شکاف دریچه‌ی بسته‌ی دیگ به بیرون می‌پیچیدند؛ پس به این خاطر از راهروی بالا متوجه بو شده بود. به طرف دیگ شوفاژ رفت و دریچه‌اش را گشود. مقوا کاملاً سوخته بود، کمی هم از خار و خاشاک، اما هیزم‌ها، هیزم‌های درخت سیب، اصلاً.