نقد، بررسی و نظرات کتاب کوجو - استیون کینگ
N
۱۴۰۵/۰۵/۱۱
00
کوجو شاید بهترین کتاب کینگ نباشه و حتی خودش هم بهش علاقه نداره، ولی از نظر اهمیت هنری و جایگاهش توی تکامل سبک کینگ، کتاب مهمیه. یه اثر تلخ، واقع گرایانه و انسانی که نشون میده ترس واقعی گاهی از ساده ترین چیزها سرچشمه میگیره. کوجو نشون داد که ژانر ترسناک میتونه بدون خون و خونریزی زیاد یا موجودات عجیب هم کار کنه. این تأثیر رو میشه توی خیلی از آثار بعدی سینما و ادبیات ترسناک دید. از دید ساختارگرایی، کوجو یه ساختار دوگانه (Binary Opposition) داره: امنیت/خطر، خانواده/تنهایی، عقل/غریزه. کینگ با بازی روی این تقابل ها، مرز بین «طبیعی» و «غیرطبیعی» رو محو میکنه و نشون میده که خطر میتونه از دل امن ترین فضاها هم بیرون بیاد.
خیلی کتاب جذابی نبود. تا یک سوم کتاب که اینقدر توضیحات اضافه داشت که فکر می کردم مقاله علمی می خونم به جای رمان. بعد از اون هم همزمان چند تا شخصیت رو توصیف می کرد که خیلی جذاب نبود. بخش آخر کتاب که تقریبا به قسمت اصلی می رسید تا حدودی تونست هیجان رو منتقل کنه. در کل خیلی نمی تونم بهش امتیاز زیادی بدم اما کشش خوندن ادامه داستان رو داشت.
اخه یعنی یه کتاب انقدر حاشیه و اسم که بیشترش اصلا به خواننده مربوط نبود هرچی خوندم به جای خوبش و گیرا برسم نشد با این حالا از این نویسنده تا الان کتابی به این شکل را محال میدونستم و نیز از کتابراه ممنونم و خواهش میکنم از نویسنده های خوب کتاب بگذارن بعضیه فقط کتاب اول تا سوم نهایتا خوب باشه
