معرفی و دانلود کتاب مدار بدون باد

معرفی کتاب مدار بدون باد

کتاب مدار بدون باد، داستانی با دو خط روایی و مضامین سرگشتگی و بازتاب زخم‌های گذشته در زندگی امروز است. بهرنگ بقایی، با نگاهی تأمل‌برانگیز و روایتی چند لایه، تجربه‌ی چند نسل را در آینه‌ی تاریخ و اکنون بازآفرینی کرده است. ماجرای این کتاب درباره‌ی جوانی امروزی با اصالتی قجری است که با مطالعه‌ی یادداشت‌های جَدَش، می‌کوشد آنچه خودش تجربه کرده با آنچه جدش از سر گذرانده، پیوند بزند.

درباره‌ی کتاب مدار بدون باد

کتاب مدار بدون باد، رمانی است تاریخی که ماجراهای آن در دو زمانِ حال و دوران قاجار روایت می‌شود. بهرنگ بقایی، با قلمی سنجیده و جسورانه، روایتی چندلایه و متفاوت خلق کرده است. ماجراهای داستان در دو مسیر زمانی روایت شده‌اند. رفت‌وبرگشت‌های پیوسته میان گذشته و اکنون، کشش داستان را افزایش داده و جلوی یکنواختیِ آن را گرفته است.

داستان کتاب مدار بدون باد، درباره‌ی جوانی از نسل قاجار است که در زمان حال زندگی می‌کند. این جوان که جنگ و انقلاب را به چشم خود دیده، می‌خواهد با مطالعه‌ی دست‌نوشته‌های جدِ قاجاری‌اش، به شناخت بیشتری از خودش برسد. این رویکرد، علاوه بر اینکه پیوندی روایی میان دو نسل و دو جهان به‌ظاهر دور از هم ایجاد می‌کند، لایه‌های تأمل‌برانگیزی به روایت داستان می‌افزاید و نشان می‌دهد که گذشته، همچنان در زندگی امروز حضور دارد و بر هویت، نگاه و سرنوشت انسان سایه می‌اندازد.

روایت بهرنگ بقایی از بازتاب زخم‌های گذشته در زندگی امروز

در ادامه‌ی کتاب مدار بدون باد، متوجه می‌شوید که جدِ قهرمان اول داستان، فردی عاشق‌پیشه و ظالم بوده که سودای رسیدن به پادشاهی را در سر داشته است. مطالعه‌ی فرازوفرودهای جدِ قهرمان داستان و خواندن زندگیِ این قهرمان در روزگار حال، هم‌زمانیِ جالبی را میان دو دورانِ روایت داستان ایجاد کرده است؛ گویی ریشه‌های جاه‌طلبی و عاشقی‌های پرآشوبِ جدِ قجری در وجود قهرمان دوران حالِ داستان نیز نهفته است.

شخصیت اول رمان مدار بدون باد، تلاش می‌کند تا به‌جای فرار از اتفاق‌های ناخوشایند گذشته، با آن‌ها روبه‌رو شود و از خلال مواجهه با تاریخ خانوادگی‌اش، معنای تازه‌‌ای برای هویت و زندگی امروز خود بیابد. بهرنگ بقایی، بخش‌هایی از داستان را که در گذشته اتفاق می‌افتد، با زبانی قاجاری نگاشته است. این ویژگی شما را به دوران قاجار می‌برد تا روایت‌های دورِ قاجار از پشت زمان بیرون بیاید و جلوی چشم‌تان جان بگیرد.

اگر می‌خواهید یک داستان تاریخی ایرانی مطالعه کنید که حال‌وهوای دوران قاجار را در ذهن شما تداعی کند و مضامینی درباره‌ی جست‌وجوی معنای زندگی داشته باشد، خرید کتاب مدار بدون باد را در اولویت قرار دهید. این رمان تاریخی ایرانی را انتشارات چشمه چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب مدار بدون باد برای شما مناسب است اگر

• از داستان‌هایی چند لایه و غیرخطی که روایت آن میان گذشته و حال جریان دارد، لذت می‌برید.
• می‌خواهید داستانی ایرانی با حال‌وهوا و زبانی قاجاری مطالعه کنید.
• از داستان‌هایی که فضای تاریخی در آن‌ها با دغدغه‌های انسان معاصر پیوند خورده، استقبال می‌کنید.
• به قصه‌های مبتنی بر دست‌نوشته‌ها، خاطرات و کشف گذشته‌ی خانوادگی علاقه دارید.

در بخشی از کتاب مدار بدون باد می‌خوانیم

ولی از یک جایی به بعد، خط‌و‌حسابش به‌هم ریخته. افتاده به قتل‌وغارت کتره‌ای. سر هر چی. بی‌علت حتا. از هفت ماه هشت ماه بعدِ آن نامه‌ی کذا که از دارالخلافه رسید که «جناب همایون‌میرزا، به‌شخصه بر آنات و خطوط مملکت‌داری و سلطنت وقوف کامل داشته، مستحضر می‌باشند که مقام نیابت سلطنتِ دودمان قاجار و علی‌الطّریق، کلّیه‌ی ممالک متمدّنه‌ی گیتی، بر سبیلِ انتسابِ دوسویه به دودمان کریمه‌ی قاجار بوده، غیر آن صورت، موجب ابطال و خروج از نیابت می‌باشد.» از همان وقت.

خودش البته می‌دانسته، از اول هم می‌دانسته که اگر قرار بود ولی‌عهد باشد و شرایطش با نیابت سلطنت جور بود، ولایت اصفهان را عین ظرف باقلوا پیشکش سفره‌اش نمی‌کردند تا سرش گرم باشد. اصلاً نایب‌السلطنه را از همان بچگی می‌فرستادند تبریز که مشق سلطنت کند تا وقتش که رسید آموخته و آب‌دیده باشد ارواح شکمش. خب وقتی از همان کودکی، به جای آقاجانِ ما که پسر ارشد شاه بوده، برادر کوچک‌تر را می‌فرستند تبریز و آقاجان می‌شود والی، اظهرُ من ‌الشمس بوده که شاه بعدی می‌شود آن یکی. دلیلش هم مُحرز و مشخص. گفتم که.

مادر آقاجان از طایفه‌ی قاجار نبوده. دخترِ رشیده‌ی فاضله‌ی نایب‌لشگری بوده که همان اوان جوانی چشم شاه را گرفته و بعله. آقاجان شده فرزند ارشد. ولی بی‌فایده. بعدِ چند سال هم که از آب‌وگل درآمده و دیده‌اند زیر بارِ آنات و خطوط نمی‌رود و همه‌جا خودش را نایب برحقِ سلطنت می‌خوانَد، گفته‌اند بیا برو بابا، اصفهان مال تو. بخور و بخواب و خوش باش، اختیار جان و مال و ناموس اهالی هم دست خودت، فقط سال‌به‌سال خراج مقررِ والی‌گری به خزانه واریز شود.