معرفی و دانلود کتاب جرم زمانه ساز

معرفی کتاب جرم زمانه ساز

آرش آذرپناه در کتاب جرم زمانه ساز یک داستان عاشقانه را در بستر حوادث سیاسی دهه‌ی شصت ایران روایت می‌کند. ازاین‌رو می‌توان این اثر را یک عاشقانه‌ی سیاسی دانست. مبارزان دهه‌ی شصت حالا ریشی سفید کرده‌اند و از گذشته برایشان جز مشتی خاطره باقی نمانده است؛ خاطراتی که یکی از مهم‌ترینشان عشقی ناکام از آن دوران است. این رمان کوتاه، روایت دوران پرتنش و التهاب دهه‌ی 60 است؛ جایی که دل‌ها به‌آرامی گرفتار دیگری می‌شدند و بی‌صدا از غم نرسیدن می‌شکستند.

درباره‌ی کتاب جرم زمانه ساز

کتاب جرم زمانه ساز، عاشقانه‌ای سیاسی است که آرش آذرپناه آن را در قالب یک رمان کوتاه به نگارش در آورده است. زمان رویدادهای این کتاب در روزهای پر التهاب انقلاب فرهنگی در دهه‌ی 60 در ایران می‌گذرد. چند جوان شخصیت اصلی داستان را شکل می‌دهند، جوانانی پرشور که زندگی‌شان متأثر از جریانات سیاسی آن دوران است و این تأثیر زندگی آن‌ها را تا زمان میانسالی تحت الشعاع قرار می‌دهد.

جلال قهرمان اصلی کتاب جرم زمانه ساز است؛ جوانی احساساتی و آرمان‌گرا که عاشق شوکت است. در طرف دیگر برزو قرار دارد؛ پسرخاله‌ی شوکت که هم شخصیت تند و خشنی دارد و هم جایگاه نظامی و اقتدارش باعث می‌شود مانعی بزرگ بر سر راه عشق جلال و شوکت باشد. رابطه‌ی این سه نفر در واقع تصویر کوچکی از زندگی نسل آن دوران است؛ نسلی که میان عشق و آرمان گیر افتاده بود.

شخصیت‌های فرعی داستان جرم زمانه ساز چند دانشجو مثل سیامک و بهنام و رضا هستند که مانند بسیاری از جوانان مبارز آن دوره گرایش چپ دارند. آن‌ها با اعتقاد به آرمان‌هایشان، مسیرشان را می‌روند، اما تصمیم‌هایی که از سر هیجان می‌گیرند، تا سال‌ها بعد روی زندگی‌شان اثر می‌گذارد. وسط همه‌ی این ماجراها شوکت قرار دارد؛ دختری که ناخواسته بین جلال و برزو گیر افتاده و انتخاب‌هایش بیشتر از آن‌که به خواست خودش باشد، نتیجه‌ی فشارهای اطراف است. همین موقعیت او را به یکی از شخصیت‌های مهم و تأثیرگذار قصه تبدیل می‌کند.

جرم زمانه ساز و روایت سرنوشت یک نسل

در کتاب جرم زمانه ساز آرش آذرپناه نشان می‌دهد که چگونه اتفاقات بیرونی و فضای پرتنش دهه‌ی شصت توانست بر زندگی آدم‌ها سایه بیندازد و مسیرشان را عوض کند. نسل آن سال‌ها، که روزی با شور و باورهای سیاسی زندگی می‌کردند، حالا در پنجاه سالگی آرام‌تر شده‌اند؛ آرامشی که البته شباهتی به آشتی با گذشته ندارد. نویسنده در این داستان نشان می‌دهد که چگونه بخش مهمی از عمر این نسل در کشاکش زمانه از دست رفت و تلف شد.

داستان جرم زمانه ساز با دیدار اتفاقی جلال و شوکت در میانسالی آغاز می‌شود؛ دیداری که زخمی قدیمی را دوباره باز می‌کند. عشق ناکام آن‌ها، که زمانی زیر فشار فضای سیاسی و رفتارهای حزبی خاموش شده بود، حالا در نیمه‌ی دوم زندگی دوباره خودش را نشان می‌دهد. روایت سپس به عقب برمی‌گردد و دوران جوانی آن‌ها و آنچه را از سر گذراندند، شرح می‌دهد.

این بازگشت به دوران قدیم در کتاب جرم زمانه ساز، نشان می‌دهد چگونه انتخاب‌های جوانی، گرایش‌های سیاسی، رفتارهای حزبی و شرایط اجتماعی مسیری را ساخت که شاید خودِ شخصیت‌ها هرگز نمی‌خواستند. در این رمان عاشقانه‌ی سیاسی، آرش آذرپناه این پرسش را پیش می‌کشد که زمانه چگونه سرنوشت یک نسل را تحت تأثیر قرار داد؟ نسلی که شاید تنها جرمش این بود که در زمانه‌ای پرآشوب عاشق شد و جوانی کرد.

این رمان را نشر چشمه چاپ و روانه‌ی بازار کتاب کرده است؛ کتابی که روایت‌گر عاشقانه‌ای ناآرام در زمانه‌ای پرهیاهو است. اگر به خواندن داستان‌های عاشقانه در بستر حوادث ملتهب سیاسی و اجتماعی علاقه دارید، دانلود کتاب جرم زمانه ساز می‌تواند انتخاب مناسبی برای شما باشد.

کتاب جرم زمانه ساز برای شما مناسب است اگر

• به دنبال یک رمان کوتاه ایرانی هستید که روایت‌گر داستانی عاشقانه باشد.
• مایلید با قلم نویسندگان حال حاضر ادبیات ایران آشنا شوید.
• استفاده از پس‌زمینه‌ی تاریخی-عاشقانه و رویدادهای واقعی سیاسی در یک داستان را می‌پسندید.

در بخشی از کتاب جرم زمانه ساز می‌خوانیم

جلال این را تندی گفت و با عصبیت بازدمی طولانی بیرون داد. اشک‌ها لابه‌لای قطرات باران از گوشه‌ی چشم شوکت تراوید. با حجب دخترانه‌ی همیشگی‌اش، گفت «تهدید کرده...»

جلال یک‌باره از حرکت وا ایستاد. گره بر پیشانی انداخت. چشم‌هاش وا دریده بود. دستی به صورت نم‌دار کشید، پرسید «چی گفت؟»

«گفت حرف نظامی سندیت دارد! می‌کُشم... می‌کشم... تو را و بعد هم خودم را... گفت... می‌کشم... وقتی این را می‌گفت، جلال، حتا کوچک‌ترین عضله‌ی صورتش هم نمی‌لرزید. محکمِ محکم ایستاده بود. زل زده بود توی چشم‌هام و می‌گفت.»

صدایش رو به ضجه رفت شوکت. جملات درهم شکست و آرام مبدل به جریانی از مویه شد و آهسته‌آهسته از لب‌ها پایین می‌ریخت انگار ناله‌اش. جلال سر بالا گرفت و کاسه‌ی چشم‌ها پُر از باران شد که دانه‌دانه از آسمان، از اعماق بی‌نهایتی وهم‌انگیزِ گستاخانه و بی‌پروا پایین می‌ریختند. دوباره آرام راه افتادند. دسته‌ی رژه نزدیک‌تر شده بود و هیاهوی کوبش کفش‌هاشان، کفش‌ها که نه، پوتین‌ها، توی سر جلال می‌کوفت. می‌افزود بر تشویش و می‌افزود بر هراس عمیقش. بعد یک‌باره ایستادند و از یکی از جیپ‌ها سرودی حماسی پخش شد. ایران ‌ایران یا یکی از همین چند سرودِ آشنای نوپا. جلال زبان در کامش انگار مانده، خاموش بود. خب گاهی هیچ حرفی نمی‌آمد؛ حتا کلمه‌ای تا بگوید، از زبان بیرون بریزد و خودش را از بار آن‌همه ثقل معنا تهی کند و رها. به چشمان شوکت زُل زد که مردمک‌ها شناور در دریاچه‌ای از اشک و باران دودو می‌زدند. نگاهش تا گردی چانه سُر خورد. طره‌های خیس مو تا پایین چانه ریخته بود. جلال گفت «آخر این‌که با منطق جور در‌نمی‌آید!»