کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما

کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما نوشته‌ی فرح مقصودی، داستانی آموزنده و درعین‌حال سرگرم‌کننده برای بچه‌هاست که مهربانی و اهمیت دادن به دیگران را به آن‌ها یاد می‌دهد. قصه از این قرار است که جوجه اردک کوچولویی خانواده‌اش را گم کرده و در میان بیابان گرفتار شده، اما یک خانواده‌ی اردکی دیگر او را پیدا می‌کند و به سرپرستی می‌گیرد...

درباره‌ی کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما

بی‌اهمیت نبودن نسبت به دیگران و احوالشان، یکی از مهم‌ترین درس‌هایی است که بچه‌ها باید از سنین کم یاد بگیرند. این همان پیامی است که فرح مقصودی در تلاش است تا در کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما به بچه‌ها یاد بدهد. این کتاب، قصه‌ی جوجه اردک کوچولویی است که خانه و خانواده‌اش را گم کرده و تک‌وتنها در میان بیابان مانده است. چند ساعتی بیشتر از عمر جوجه نمی‌گذرد؛ در واقع او همین‌جا و در وسط بیابان تخمش را شکسته و چشم به دنیا گشوده است. اما از همان لحظات اول تنها بوده و نمی‌داند که چرا خانواده‌اش او را تک‌وتنها آنجا رها کرده‌اند.

پرنده‌های رهگذری که از بالای سرش پرواز می‌کردند، آن‌قدر مهربان بودند که برایش کمی غذا بیاورند. همین غذاها هم او را از خطر گرسنگی نجات داد. اما حالا هوا کم‌کم رو به تاریکی می‌رفت و خطر دیگری او را تهدید می‌کرد؛ ممکن بود در تاریکی شب، جانوران درنده‌ی بیابان او را بخورند! او کم‌کم داشت از ادامه‌ی زندگی‌اش ناامید می‌شد که ناگهان از دور سروکله‌ی یک دسته اردک پیدا شد...

خانم اردکه به همراه آقا اردکه و هشت فرزندشان، در حال رفتن به روستایشان بودند. آن‌ها با دیدن جوجه اردک تنها تصمیم گرفتند تا او را به سرپرستی بگیرند و او را همراه خودشان به روستای پدر و مادرشان ببرند...

کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما کاری از نشر صوتی استودیو صداهای همراه و انتشارات مهر ایران است. این کتاب را با روایت علی علیزاده، زهرا امینی، فرزانه ترکاشوند و مبینا مقیمی در اختیار دارید.

کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما برای شما مناسب است اگر

• دنبال داستانی سرگرم‌کننده و آموزنده برای کودکان 3 تا 8 ساله‌تان هستید که درس مهربانی به آن‌ها بدهد..

در بخشی از کتاب صوتی خانم طلا، جوجه اردک قصه ما می‌شنویم

یکی بود یکی نبود. توی بیابون بی‌آب‌وعلف کنار یه تخته سنگ سیاه، جوجه اردک کوچولویی که تازه از تخم دراومده به تنهایی با چشمان اشک‌آلود نشسته بود. جوجه اردک قصه‌ی ما خیلی ترسیده بود. آخه از وقتی که به دنیا اومده بود تک‌وتنها بود و نمی‌دونه پدر و مادرش کی بودن و چرا اون رو تنها گذاشتن. یه نصف روز از عمرش می‌گذشت. توی روشنایی روز و اون بیابون بی‌آب و علف از قدرت خداوند پرنده‌ها براش کمی غذا آورده بودند که زنده بمونه. اما اون روز داشت به پایان می‌رسید و هوا کم‌کم به سمت تاریکی می‌رفت. اردک کوچولو فکر می‌کرد دیگه دقایق آخر زندگیش رسیده.

چند ساعتی می‌شد که هرچی دور و اطراف رو می‌گشت هیچ موجود زنده و غذایی پیدا نمی‌کرد. دیگه حتی یه پرنده هم توی اون غروب دلتنگ تو آسمون دیده نمی‌شد. هوا داشت تاریک می‌شد و اون از گرسنگی و تشنگی داشت از بین می‌رفت. اردک کوچولوی قصه همش فکر می‌کرد و غصه می‌خورد که چرا اینجا گیر افتاده آخه پدر و مادرش چه کسانی و کجا هستن. اون حتی نمی‌دونست چه شکلیه و باید چجوری زنده بمونه و زندگی کنه. توی همین فکرا بود که از دور صدایی شنید. به طرف صدا برگشت و از دور دید که تعدادی جاندار دارن به اون سمت می‌آن و با تعجب به اونا نگاه می‌کرد. آخه اون توی عمر کوتاهش به جز پرنده‌های مهربون هنوز هیچ موجود زنده‌ای ندیده بود.