نقد، بررسی و نظرات مجله صوتی کتاب شنبه - شماره بیست و چهار - الهام نظری
4
48 رای
ترانه کمالی
۱۴۰۴/۰۶/۱۶
10
با علم به کلیت داستان موبی دیک، هیچ وقت تمایل نداشتم ورقش بزنم چه برسه به اینکه بشینم بخونمش! تا اینکه الهام نظری، در شماره ۲۴ ازش نوشت، ترغیب شدم کتاب رو بخونم. او معتقد هست که موبی دیک از این جهت شاهکاره که چندین جنبه رو همزمان شکوفا میکنه: اسطوره، داستان های تاریخی-دینی و باستانی، روان شناسی (خصوصا شاخه ی یونگی که متمرکز هست بر ناخودآگاه)، چله نشینی و از خاکستر زاده شدن مثل ققنوس، رشد از پس از رنج و طوفان و تاریکی و بسیاری دیگه…. موبی دیک، ما رو با سایه های روان انسان مواجه میکنه و می گه چطور انسان ها در قبال یه رویکرد واحد، می تونن تجلی های خارجی متفاوت از خودشون نشون بدن. اینکه جنون (که همون تضاد و تقابل زیان رسان بین انسان و طبیعت هست) میتونه همه گیر بشه و اگه خود رو نشناسیم و با توهم و زیاده خواهی می تونیم ادعای خدایی کنیم. طرز تلقی آهاب از کنش و واکنشی که الهام نظری با تشبیه ای هوشمندانه، اونو شبیه سیزیف می دونه، خیلی جالبه: (آهاب) بجای پذیرفتن چیزهایی که تحت قدرت و کنترلش نیست زندگی ش رو برای تسلط به اون چیزها قمار میکنه و هر هزینه ای براش می پردازه و با اینکه مطمئنه از پسش برنمیاد اما کوتاه هن نمیاد. «پذیرش»، سنگین ترین باری هست که آهاب باهاش مواجه می شه، باری که اونو زیر خودش له میکنه! و در نهایت مقایسه ی جالبی که الهام نظری با داستان پیرمرد دریا میکنه و البته نشانه شناسی هایی که انجام می ده هم قابل تأمل هست (شخصا ورود کودک به کتاب شنبه رو نمی پسندم)
شماره بیست و چهار از کتاب شنبه را همزمان با بیست و سه شنیدم و این قدرت قیاس با هم در نظر دادن بیشتر کرد. بهتر از بیست و سه بود اما من کارنامه کتاب شنبه را نیاز به تلاش می بینم. الهام نظری و راضیه هاشمی شاید در کار انفرادی خوب باشند اما در تیم شدن از ضعف مدیریت برخوردار هستند. وقتی یک هنرمند اثر خودش را تمام می کند و یا حتی در نیمه کار و اجرا است، بارها کارش را خودش ارزیابی می کند. از دور بی طرفانه اثرش را نگاه می کند، تا اگر جایی از آن نیاز به اصلاح داشته باشد آن را خودش حل کند و ژوژمان به اصطلاحی دارد. آب و دریا با هدایت موبی دیک و گاهی پیرمرد و دریا بهتر برای انتخاب موضوع کار جدید و تازه به باورسازی در کتاب خودش را بهتر می شناساند و در نظر خیلی ها مناسب برای شما عزیزان با انتخاب تیتر بیان شده است. حیف است پایه خوبی که در کتاب شنبه است، این چنین کج به ثریا می رود.
کتاب شنبه قبلا خیلی بهتر بود، واقعا شماره های جدید خیلی ناامیدکنندست. با خوندن نظرات پی بردم کسای دیگه هم با من هم عقیده هستند. نه اون ارتباط و هماهنگی عالی بین دو گوینده وجود داره، نه متون نوشته شده به گوش مخاطب جذابه... انگار مجله درگیر تکرار شده و یک سری مطالب رو به نظرم قبلا هم شنیدم در شماره های قبل. صدای کودک هم فقط در حد یک بار دوست داشتنی بود، اما اگر قرار باشه هر شماره حضور داشته باشه دیگه حوصله سربر میشه. من کتاب شنبه رو خیلی دوست دارم و دلم نمیخواد از دستش بدم، کاش دوباره مثل قبل بشه.
