کتاب صوتی روی شعله کم اجاق

کتاب صوتی روی شعله کم اجاق، داستانی کوتاه نوشته شده توسط آزاده جمشیدپور است. در این داستان، زنی به مرور خاطرات دوران گذشته و سال‌های تحصیلش در دانشگاه می‌پردازد. لحن ساده و صمیمی آزاده جمشیدپور در این داستان و روایت رئالیستی از حسرت‌ها و فرصت‌های از دست‌رفته، جذابیت ویژه‌ای به این داستان کوتاه داده است.

درباره‌ی کتاب صوتی روی شعله کم اجاق

داستان کوتاه از دید برخی از نویسندگان، چیزی جز «برشی از زندگی» نیست. از نظر آنان نیازی نیست که به تمامی پرسش‌های مخاطب جواب داده شود و اتفاقاً بهتر است که خوانندگان و شنوندگان یک داستان کوتاه بتوانند نتایج خودشان را از داستان بگیرند. داستان کوتاه صوتی روی شعله کم اجاق نوشته‌ی آزاده جمشیدپور را نیز می‌توان داستانی به همین شکل دانست: داستانی که در آن ما با درونیات زنی مواجه می‌شویم که خاطرات سال‌های گذشته‌ی زندگی‌اش را به یاد می‌آورد و این خاطرات را با موقعیت کنونی‌اش مقایسه می‌کند.

نویسنده‌ی داستان صوتی روی شعله کم اجاق، به‌دنبال این نیست که پاسخی به سؤالات ما در مورد نحوه‌ی درست زندگی کردن یا انتخاب تصمیم‌های صحیح بدهد. او حتی قضاوتی هم در این زمینه ندارد و در داستانش تنها مانند ذره‌بینی جهان درونی و گاه بیرونی شخصیت اصلی داستانش را می‌نگرد.

کتاب صوتی روی شعله کم اجاق توسط نشر صوتی کانون فرهنگی چوک منتشر شده و گویندگی آن را خود نویسنده برعهده داشته است.

کتاب صوتی روی شعله کم اجاق برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به داستان‌های واقع‌بینانه با شخصیت‌هایی خوب‌پرداخت‌شده و ساده علاقه‌مندید، شنیدن کتاب صوتی روی شعله کم اجاق به شما توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب صوتی روی شعله کم اجاق می‌شنویم

ترم اول دانشگاه که بودم، هم‌کلاسی‌هام گاهی برنامه می‌چیدند که صبحانه را با هم بخورند و از این کارشان لذت هم می‌بردند. میدان راه‌آهن طباخی اسدی پاتوق‌شان بود. من اما آن‌وقت‌ها حالم از کله‌پاچه به هم می‌خورد. به نظرم وحشتناک‌ترین غذای دنیا، اصلاً دلیل خوبی برای دورهمی نبود. حیوان بیچاره را می‌کشند و حتی از دورریختنی‌های تنش هم نمی‌گذرند. صبحانه‌ی من معمولاً میوه بود. با نان جو و چای کم‌رنگ. اگر یک قطره از چای روی جزوه‌های پاک‌نویس‌شده‌ام می‌ریخت، آن برگ را از دفترم جدا می‌کردم که موقع درس‌خواندن حواسم را پرت نکند. چون من باید شاگرد اول می‌ماندم و از سهمیه‌ی استعدادهای درخشان استفاده می‌کردم. خیلی هم زود عضو هیئت علمی دانشگاه‌مان می‌شدم. سال سوم دانشگاه دیگر هم‌کلاسی‌هام دور هم جمع نشدند که کله‌پاچه بخورند. بعضی‌ها متأهل شده بودند و بعضی‌ها درگیر کارهای مهاجرت‌شان.