یک سال در میان ایرانیان کتابی است که خواننده را با خود به حدود ۱۵۰ سال قبل میبرد و در عین سادگی و روانی از حقایقی پرده بر میدارد که شاید تا کنون به آنها توجهی نشده باشد. اینکه یک شرق شناس انگلیسی با ذوق و اشتیاق وافر سعی در شناخت مردم ایران دارد و دانشگاه محل تحصیلش تمام مخارج این سفر اکتشافی را میپردازد و از نتایج این سفر بهره میبرد. کتابهایی که در آن دانشگاه نایاب یا کمیاب میباشد را بعنوان سوغات با خود به آن جا میبرد و بر روی آنها تحقیق و تفحص مینماید در زمانیکه ایرانیان عموما بی سواد یا معدودی باسواد هستند به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ترکی، عربی و فارسی مسلط است و اشعار غامض فارسی را با اشتیاقی وافر از بر میکند و از ضرب المثلهای فارسی کاملا بجا استفاده مینماید و با خلق و خوی ایرانیان کاملا مانوس شده و به آن عشق میورزد.
خوانش روان و صدای متناسب و ترجمه روان اثر نیز لطف آنرا صدچندان مینماید.
دلیل ستارههای من نکات قابل تاملی بود که در این سفرنامه خسته کننده وجود داشت اول اینکه ایران جای خوبی برای فرنگیها بوده چون آزادانه به هر جا دلشان میخواسته میرفتند وبدلیل مهماننوازی فوقالعاده ایرانیان که بگویم غریب پسندی آنها با افرد برجسته شهرها معاشرت داشتند وخوب پذیرایی شده واطلاعات خوبی بدست میآوردند در عصری که فاصله زیادی تا عصر اطلاعات داشته میآمدند برای تحقیق و پژوهش که بخودی خود بسیار خوب است و ورود به لایههای زیرین جامعه کشفهای شگرفی اتفاق میافتد و در مناسبات اقتصادی خود با کشورهای شرقی دست برتر را داشتهاند هرچقدر هم محقق مستقل باشد نمیتواند سفر نامهاش مورد استفاده واقع نشود آنهم یک محقق دانشگاهی و با سابقه که به چند زبان مسلط است وعلاقه وی به اقلیتهای جامعه خود بیانگر مطامع سیاسی میتوانسته باشه چنان که تاریخ نشان داده است. اگرچه که از نطر آتها حسن است وبه آن مباهات میکنند دوم اینکه چقدر مردم در فقر بسر میبردند نه فقط مالی که فرهنگی و حتی افراد وابسته حکومتی چقدر از سطح اخلاق پایینی برخوردار بودند سوم افراد مسلمان واقعی وبا اخلاق در دسترس محقق نبود کسانی به او نزدیک میشدند که معمولا از شناخت واخلاق کمی بهره مند بودند که این هم اشکال دیگریست وهنوز هم هست با اینحال محقق به این بسنده نکرد وکتابهای زیادی تهیه نمود چهارم اینکه ما شرقیان هنوز هم در عصر اطلاعات اینگونه منسجم تحقیق نمیکنیم این سفر نامه طولانی که بقول محقق خیلی چیزها را بیان نکرده وحتما ملاحظاتی داشته فقط در مدت یکسال است و...
پرفسور ادوارد براون محققی برجسته و اندشمندی با أخلاق که واقعات و دیدگاه او از زندگی در میان ایرانیان به درستی نوشته و وامدار کسی چه ایرانی چه انگلیسی نبوده و اشتیاق خاصی به مذهب تشیع داشته که بعضی منابع را به اینکه او تغییر دین و تشرف به تشیع حقه گرویده را ذکر کردهاند.
سفر نامهی بسیار جالب و لذت بخش و هیجان انگیز هست. ضمن این که دیدگاههای فلسفی در دوره قاجار بررسی بابیها و بهائیها و وقایع و دیدگاه آنها همچنین بررسی زرتشتیها و رفتار منش مردمان آن زمان را در خود دارد. اجرای گوینده بسیار عالی است و خواننده را هم سفر این سفرنامه میکند
خوانش روان و صدای متناسب و ترجمه روان اثر نیز لطف آنرا صدچندان مینماید.