در جنگ، ویکنت مداردو توسط یک توپ دو نیم میشود، و هر نیمه ی او به انسان تبدیل میشوند، نیمی خیر و نیمی شر، حالا دو ویکنت در این شهر وجود دارد، نیمه ی شر بدی به بار میاورد و نیمه ی خیر نیکی، و این دو برای به دست آوردن عشق یک زن به رقیب تبدیل میشوند... نظر من: ایده کتاب واقعا عالی بود، وقتی که خلاصه اش رو خوندم و میخواستم شروعش کنم، با خودم گفتم عجب کتابی میشه، ولی بنظرم داستان، نتونست به اندازه ایده جذاب بشه، یعنی تا وسطای کتاب و قبل از ورود نیمه ی خیر، من چند بار تصمیم گرفتم کتاب رو نیمه کاره رها کنم، ولی از اواسط کتاب دیگه کم کم روالش درست شد و تونست جذابیتِ از دست رفته اش رو برگردونه، داستان تقابل خیر و شر گاهی کلیشه ای میشد ولی پایان بندی کتاب واقعا خوب بود و درسی که میخواست بده رو بنظرم به بهترین شکل داد، خلاصه این کتاب یه بار دیگه به من ثابت کرد که باید به کتاب ها فرصت داد... «تو هم آرزو خواهی کرد همه چیز مثل خودت دو نیم و لت و پار باشد، چون زیبایی، خرد و عدالت فقط در چیزی وجود دارد که قطعه قطعه شده است...»