سریال صوتی رقص با عفریت - قسمت یازدهم

سریال صوتی رقص با عفریت - قسمت یازدهم نوشته‌ی مسعود داوود، داستانی هیجان‌انگیز است که فضای ترسناک و وهم‌آلود آن شما را غرق خود می‌کند. ماجرا این کتاب درباره مردی به نام جمال است که با رفتن به مهمانی یکی دوستان قدیمی‌اش، درگیر اتفاقات عجیب و غریبی می‌شود. گفتنی‌ست این سریال صوتی هر دوشنبه به طور مداوم در کتابراه منتشر می‌شود.

درباره سریال صوتی رقص با عفریت:

یکی از محبوب‌ترین موضوعات در دنیای سینما و ادبیات ژانر وحشت است. بسیاری داستان‌هایی که در این ژانر خلق می‌شوند، از تخیلات سازنده سرچشمه می‌گیرند. اما گاهی اوقات ایدهٔ اصلی آن‌ها بر اساس مشاهدات یا تجربه‌های ماورایی که خود نویسنده داشته یا از دیگران شنیده است، به ذهنشان می‌رسد.

«ادبیات وحشت» یا «داستان ترسناک» در اکثر اوقات احساساتی مثل ترس، وحشت، تنفر یا انزجار را در مخاطب ایجاد می‌کند. سریال صوتی رقص با عفریت در دسته داستان‌های ترسناکی قرار می‌گیرد که با شنیدن آن ممکن است نتوانید تنها در اتاقتان بخوابید!

داستان این اثر درمورد جمال است که مدت زیادی را بدون شغل گذرانده و حالا با کارکردن در اسنپ زندگی‌اش را می‌گذراند. او بدهی‌های زیادی دارد و این موضوع او را عصبی و کلافه کرده است. یکی از روزها که خسته و دلسرد به روزمرگی‌هایش ادامه می‌داد و داشت بسته‌ای را به دست کسی می‌رساند، دوست دوران مدرسه‌اش، حمید را دید.

حمید از دیدن جمال بسیار خوشحال می‌شود و از او دعوت می‌کند تا به مهمانی که قرار است در خانه‌اش برگزار شود برود. جمال که در ابتدا تمایلی به شرکت در این مهمانی ندارد، بعد از رفتن به آنجا با افراد زیادی آشنا می‌شود و از همین طریق شغل جدیدی پیدا می‌کند. اما نمی‌داند که آن مهمانی شروع اتفاقات ترسناکی است که زندگی‌اش را دگرگون خواهد کرد...

مسعود داوود در کتاب رقص با عفریت داستانی خلق کرده که با شنیدن آن ترس در بندبند وجودتان رخنه می‌کند. راویان نیز به شکل هیجان‌آور و جذابی داستان را تعریف می‌کنند.

سریال صوتی رقص با عفریت مناسب چه کسانی است؟

اگر به شنیدن داستان‌های ترسناک و هیجان‌آور علاقه دارید، این سریال صوتی مناسب شما است.

در بخشی از سریال صوتی رقص با عفریت می‌شنویم:

آرمان تنها کسی بود که حرفش می‌تونست آرومم کنه. خب آخه آرمان روانپزشک بود. یک سالی میشد که ندیده بودمش. رفیق مطمئنی بود؛ همیشه میشد روش حساب کرد. زودتر از ساعتی که گفته بودیم، اومد. مثل همیشه خوشتیپ و سرحال بود. سریع دوربینش رو آماده کرد و ازم خواست که شروع کنم. آرمان بعضی وقت‌ها از بیمارانش به اجازه خودشون فیلم می‌گرفت چون که سال‌ها بود که داشت روی یک پروژه روان‌درمانی کار می‌کرد.