کتاب صوتی اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند: زندگینامه شهید مدافع حرم سید احسان میرسیار

کتاب صوتی اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند نوشتهٔ شیرین زارع پور روایتی از زندگی شهید مدافع حرم، «سید احسان میرسیار» است که در بهمن‌ماه سال 1394 به شهادت رسید و پیکرش بعد از دو سال، به ایران بازگردانده شد.

درباره کتاب صوتی اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند:

احسان میرسیار در سال 1359 به دنیا آمد و بعد از وارد شدن به سپاه پاسداران و گذراندن دوره‌های آموزشی نظامی، تصمیم گرفت به جمع مدافعین حرم بپیوندد. او زمانی که آخرین فرزندش یک ساله بود، با پیوستن به نیروهای مدافع حرم لشگر 27 محمد رسول‌الله (ص) در سال 1394 راهی سوریه شد و در بهمن ماه همان سال به شهادت رسید. افراد دیگر تا دوماه فکر می‌کردند او اسیر نیروهای داعش شده، اما بعد از آن متوجه شدند که او شهید و مفقودالاثر شده است.

میرسیار در زمان به شهادت رسیدن، به همراه چندین رزمنده دیگر از ملل مختلف بود. پیکر او را دو سال بعد پیدا کردند و به خاک ایران انتقال دادند. کتاب اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند، شامل زندگینامهٔ وی با استناد بر روایت‌های دوستان و خانواده او می‌شود. شیرین زارع‌ پور به زیبایی فراز و فرودهای زندگی این شهید مدافع حرم را برای شما روایت کرده است.

کتاب صوتی اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند مناسب چه کسانی است؟

اگر به کتاب‌های زندگینامه و موضوعات مربوط به مدافعین حرم علاقه دارید، شنیدن کتاب صوتی اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند می‌تواند برایتان لذت بخش باشد.

در بخشی از کتاب صوتی اینجا بالای تل، تکفیری‌ها می‌رقصند می‌شنویم:

لب باغچه نشست. نوک انگشتش را کشید روی آخرین گلبرگ‌های پل آتشین. زیرلب چند بار چیزی را زمزمه کرد. گونه‌هایش سردی ناخواسته‌ای به کلامش پاچید. باز همان خواب در پیش چشمانش رژه رفت. حالا حس می‌کرد ماه‌ها دور از طلوع خورشید و غروب آفتاب را در خاطرش گذرانده است. انگار زمان متوقف شده بود.

چند بار پلک‌هایش را روی هم فشرد. راه افتاد. صدای کوبیده شدن در را که شنید، فهمید توی کوچه است. وزش آرام باد پاییزی و برگ‌های زرد و سرخی که روی زمین ریخته بود، باران نمی که روی صورتش نشست. هیچ‌کدام دل پرآشوبش را آرام نکرد. چند بار آن لحظات را مرور کرده و هر بار دلش بیشتر لرزیده بود.

یاد حرف‌هایش دوستش مریم افتاد که با لبخندی موذیانه حرفش را به شکل‌های مختلف تکرار می‌کرد. خودش می‌دانست جدی نمی‌گوید. اما ترس عجیبی نشسته بود توی اعماق وجودش. به دستش نگاهی کرد و آن را زیر چادر پنهان کرد.