کتاب صوتی شوالیه کامفرنس و مهمونی پادشاه

کتاب صوتی شوالیه کامفرنس و مهمونی پادشاه قصه‌ای جذاب و شنیدنی از سیندی نینس فاندر است. با گوش سپردن به این اثر که ذیل مجموعه‌ای به نام شوالیه کامفرنس منتشر می‌شود، هم با داستانی سرگرم‌کننده و شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی آشنا خواهید شد، هم چند نکته درباره‌ی علم ریاضی خواهید آموخت.

درباره کتاب صوتی شوالیه کامفرنس و مهمونی پادشاه:

ماجرای داستان شوالیه کامفرنس و مهمونی پادشاه (Sir Cumference and All the King's Tens) از این قرار است که روزی از روزها، خانم دای به فکر برگزاری یک مراسم مهمانی می‌افتد. او در توجیه این فکر می‌گوید که این کار برای بهبود روحیه‌ی نامساعد پادشاه لازم است. اما اطرافیان خانم دای می‌دانند که این زن نجیب، عاشق مهمانی است و اگر هم پادشاه غمگین نبود، باز به یک بهانه‌ی دیگر مهمانی‌اش را تشکیل می‌داد.

خلاصه، تصمیم بر این می‌شود که مهمانی برگزار شود. برای این کار کمک خیلی‌ها لازم است، از جمله شوالیه کامفرنس. مهم‌ترین معضل پیش رو این است که مهمان‌ها را به چه ترتیب باید کنار هم نشاند؟ در این باره هر کس نظری دارد، اما این وظیفه‌ی شوالیه کامفرنس است که حرف آخر را بزند...

درباره مجموعه‌ شوالیه کامفرنس:

سری کتاب‌های شوالیه کامفرنس از داستان‌هایی جذاب و بامزه تشکیل شده که قهرمان همگی‌شان شوالیه‌ای جذاب و قدرتمند و زیرک به اسم کامفرنس است. در هر یک از عناوینِ این مجموعه، در خلال روایت اصلی، یک نکته‌ی مربوط به علم ریاضی نیز به کودکان آموزش داده می‌شود.

کتاب صوتی شوالیه کامفرنس و مهمونی پادشاه مناسب چه کسانی است؟

داستان حاضر برای کودکان 6 تا 9 ساله نوشته شده است.

با سیندی نینس فاندر بیشتر آشنا شویم:

سیندی نینس فاندر (Cindy Neuschwander) نویسنده‌ی مطرح کودک و نوجوان است. او در سن دیگو آمریکا به دنیا آمده و در کالج ویلمانت تحصیل کرده است.

در بخشی از کتاب صوتی شوالیه کامفرنس و مهمونی پادشاه می‌شنویم:

«توجه کنین! لطفاً همه به همون شکلی که شوالیه کِل گفته بود، به گروه‌­های کوچیک تقسیم بشن. بعد همونجور که شوالیه سگمنت گفته بود، همه‌ی گروه‌­ها به شکل یک صف در بیان. همه‌­ی صف‌­ها باید ده نفره باشن، مثل تعداد انگشت‌­های دست شوالیه تنجنت.»

مهمون‌­ها به همون شکلی که شوالیه کامفرنس گفته بود دراومدن. لیدی دای شروع به شمردن کرد اما هنوز تعداد ردیف‌­ها خیلی زیاد بود.

«اگه ما ده تا ردیف رو کنار هم بذاریم، صد نفر می‌شه. اینجوری شمردن حتی آسون‌­تر هم می‌شه...»