کتاب صوتی 106 قصه مناسب برای کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون‌ کنشی (بیش فعالی)

«کتاب‌درمانی» بارها ثابت کرده که تا چه اندازه می‌تواند موثر واقع شود. در کتاب صوتی 106 قصه مناسب برای کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون‌ کنشی (بیش فعالی) ده قصه از میان صد و شش داستان این اثر توسط مهری پریرخ، علی مشهدی، نجمه رحیمی، لیلا خردبیشه، نرگس ملکوتی و عطیه جوادپور گزینش شده است که این قصه‌ها می‌توانند به آن گروه کودکانی که به اختلال بیش‌فعالی دچار هستند، کمک زیادی کنند.

درباره کتاب صوتی 106 قصه مناسب برای کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون‌ کنشی (بیش فعالی):

اگر بگوییم دنیای قصه‌ها و رمان‌ها تنها پناه ما برای تاب آوردن جهان هستند، اغراق نکرده‌ایم. کلمات مرهم زخم‌های ما هستند و تأثیر آن‌ها عجیب و مایه‌ی حیرت است. در کتاب 106 قصه مناسب برای کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون‌کنشی (106 stories for children with attention deficit hyperactivity disorder) به ده داستان کوتاه گوش می‌سپارید که در بطن خود شیوه‌ی بهتر زندگی کردن را به کودکان شما می‌آموزند.

علاوه‌ بر این، قصه‌ها بستر لازم را برای آگاهی درباره‌ی ویژگی‌ها و نیازهای روان‌شناختی کودک و نوجوان فراهم می‌آورند. داستان‌های کودکانه‌ی این کتاب صوتی می‌تواند به کاهش نشانه‌های اختلال نارسایی توجه نیز کمک کنند. البته تمامی کودکان می‌توانند از این اثر که یکی از جلدهای مجموعه‌ی «بخوانیم، بیندیشیم، بهتر زندگی کنیم» است، بهره‌ ببرند.

کتاب صوتی 106 قصه مناسب برای کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون‌ کنشی (بیش فعالی) مناسب چه کسانی است؟

علاوه بر کودکانی که دچار اختلال بیش‌فعالی هستند، ‌همه‌ی کودکان 6 تا 12 سال از این اثر بهره خواهند برد.

در بخشی از کتاب صوتی 106 قصه مناسب برای کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون‌ کنشی (بیش فعالی) می‌شنویم:

خانم بلبل و آقای بلبل روی سرو بلند جنگل آشیانه‌ای داشتند. آن‌ها دو تخم گذاشته بودند و برای جوجه‌هایشان که هنوز در تخم بودند، لالایی می‌خواندند. روزی صدای وحشتناکی لالایی آن‌ها را متوقف کرد. آدم‌ها با تبرهایشان به جان سروها افتاده بودند و یکی یکی آن‌ها را قطع می‌کردند. حیوانات خیلی ترسیده بودند و همه می‌خواستند از جنگل فرار کنند. اما خانم بلبل نمی‌تواند تخم‌هایش را رها کند. عقاب به دورها نگاه می‌کند و می‌گوید: «چه باید کرد؟»

آن‌ها به این نتیجه رسیدند که آشیانه را روی شاخ‌های گوزن بگذارند و از جنگل بروند.