کتاب صوتی تاجر برف

کتاب صوتی تاجر برف نوشته‌ی سام گیلتون، داستان فانتزی و معمایی کیمیاگری پیر را تعریف می‌کند که در یکی از شب‌های سرد زمستانی وارد مسافرخانه‌ای می‌شود و شروع به فروختن برف می‌کند. این کتاب که در قالب داستانی تخیلی و فانتزی درباره پیدایش اولین برف به بچه‌ها توضیح می‌دهد، در سال 2021 نشان نقره‌ای لاک‌پشت پرنده را دریافت کرد.

درباره کتاب صوتی تاجر برف:

آیا می‌دانید برف از کجا می‌آید؟ داستان‌های زیادی درمورد پیدایش و نحوهٔ شکل‌گیری برف ساخته شده که هر کدام به زیبایی درمورد بارش برف روایت شده‌اند. اما چه کسی اولین بار برف را اختراع کرد؟ اگر دوست دارید بدانید اولین بار چه کسی برف را آورد کتاب تاجر برف (The Snow Merchant) را گوش کنید.

در یکی از شب‌های سرد زمستانی در شهر آلبیون، «لتی پیرکورن» در مسافرخانه خانوادگی‌شان بود که ناگهان پیرمردی وارد آن‌جا شد. او با خودش سرمای زیادی آورده بود و با موهای سفید و انگشت‌های آبی‌اش توجه همه را به خود جلب کرد. پیرمرد خود را «بلوستاف» معرفی کرد و از لتی خواست که سردترین اتاق را به او بدهد.

چیزی نگذشت که همه متوجه شدند او کیمیاگری است که برای انجام کار مهمی به آن مسافرخانه آمده بود و آن کار مهم فروختن چیزی بود به اسم برف!

سام گیلتون (Sam Gayton) این داستان هیجان‌انگیز و فانتزی را به همراه ماجراهای کیمیاگری برای کودکان نوشته که در هر قسمت آن ماجرای جالب و جدیدی اتفاق می‌افتد. شخصیت‌های این داستان با وجود خیالی بودن بسیار باورپذیر هستند و مخاطب کودک به راحتی می‌تواند با آن‌ها ارتباط برقرار کند.

نکوداشت‌های کتاب صوتی تاجر برف:

- داستانی درباره خودشناسی، خانواده و دوستی... اولین ابتکار مبتکرانه و کامل. (Independent on Sunday)
- یک اثر لذتبخش... پر از عمل و اختراع. (ساندی تایمز - روزنامه معتبر و پرفروش انگلیسی)

کتاب صوتی تاجر برف به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب برای کودکان 9 تا 12 سال که به داستان‌های سرگرم‌کننده و فانتزی علاقه دارند، مناسب است.

در بخشی از کتاب صوتی تاجر برف می‌شنویم:

هوهوی باد در گوش لتی می‌پیچید. اما او از روی موج‌ها می‌پرید و از بالا و پایین‌هایشان عبور می‌کرد. بلافاصله فهمید سریع‌ترین راه حرکت کردن، پریدن از روی موج‌ها است. کمی جلوتر کشتی خون پیش می‌آمد و نزدیک‌تر میشد. با دودکش‌هایی که خطی از دود در هوا به جا می‌گذاشتند، خشمگینانه به جنگ او می‌آمد. از بدنهٔ آهنین کشتی، نیزهٔ شکار نهنگ بیرون زده بود و در کنارش بازوی جرثقیل مانند بزرگی بود برای بالا کشیدن لاشهٔ نهنگ‌های مرده تا روی بار انداز.

از هر سوراخ سنبه‌ای بوی خون و تعفن به مشام می‌رسید. دو عجوزهٔ پیر روی عرشه ایستاده بودند. چشم دریده از پشت عینک دو شیشه‌ای‌اش نگاه می‌کرد و فیل دریایی هم کلاه گیس بزرگی که لوله و سوراخ قوری‌اش را می‌پوشاند، با دست گرفته بود. لتی کنار کشتی ایستاد. بوی تعفن آنقدر شدید بود که انگار در دهانش مزه‌ای به جا می‌گذاشت.

دلش به هم پیچید و ناخودآگاه اوق زد. آرزو کرد به چوپلوتا برمی‌گشت و نواً از او مراقبت میکرد. فنجانی قهوه، پتویی گرم و کیسه‌های آب گرم. این تمنای گرم شدن چنان در او شدید بود که مجبور شد بغضش را فرو دهد.