کتاب صوتی کوتوله‌ها هیچوقت دروغ نمیگن

کتاب صوتی کوتوله‌ها هیچوقت دروغ نمیگن نوشته‌ی لورنا بالین، داستانی جذاب و سرگرم‌کننده درمورد بچه‌ای به اسم «نینی نَنی» است که به همراه مادربزرگش در یک دره‌ی کوهستانی زندگی ‌می‌کند. این داستان از افسانه‌ای ایرلندی درباره جن کوتوله‌هایی به اسم «لِپرِکان» الهام گرفته شده است.

موضوع کتاب صوتی کوتوله‌ها هیچوقت دروغ نمیگن چیست؟

نینی نَنی و مامان‌بزرگش در نزدیکی یک رود در یک خانه‌ی کاهگلی قدیمی زندگی می‌کردند. آن‌ها به غیر از یکدیگر هیچ‌کس دیگری را در این دنیا نداشتند. غذایشان هم همیشه سوپ سیب‌زمینی بود و با آن زندگی خود را می‌گذراندند. اما خانه‌ی کاهگلی آن‌ها نیاز به تعمیر داشت و سیب‌زمینی‌ها هم باید برداشته می‌شدند.

آن‌ها کارهای زیادی برای انجام‌دادن داشتند. مثل چوب پیداکردن برای شومینه و پرکردن بشکهٔ آب و خیلی کارهای مهم دیگر. اما نینی ننی تنبلی می‌کرد آن کارها را انجام دهد. آن‌ها به جز حرف‌ زدن‌های بی‌ارزش کار دیگری نمی‌کردند. وضعیت آن‌ها واقعاً بد بود. تا زمانی که یک کوتوله پیدا می‌کنند و سعی می‌کنند شانس و قدرت خاص او را به دست آوردند. اما یافتن شانس و گنج کوتوله کار آسانی نبود و نیاز به‌ زحمت زیادی داشت.

لورنا بالین (Lorna Balian) در کتاب کوتوله‌ها هیچ‌وقت دروغ نمیگن (Leprechauns Never Lie) داستانی خنده‌دار و سرگرم‌کننده برای کودکان و حتی بزرگسالان خلق کرده تا با شنیدن آن دقایقی را در دنیایی فانتزی بگذرانند.

در ستایش کتاب کوتوله‌ها هیچوقت دروغ نمیگن آمده است که:

- کودکان و بزرگسالان از درس‌های این داستان لذت می‌برند. (Children's Literature)

کتاب صوتی کوتوله‌ها هیچوقت دروغ نمیگن مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کودکان 3 تا 7 سال و والدینی که قصد دارند برای بچه‌های خود قصه‌های آموزنده بگویند مناسب است.

در بخشی از کتاب صوتی کوتوله‌ها هیچوقت دروغ نمیگن می‌شنویم:

این کار به آسونیِ گیر کردنِ پا به یک تیکه چوب بود، و دقیقا همون اتفاقی بود که افتاد. نینی ننی داشت با سر و صدا راه می‌رفت و همه جا دنبال یک کوتوله می‌گشت. در همون لحظه، پاش به دامنش گیر کرد و یک دفعه درست روی یکی از کوتوله‌های افتاد.

کوتوله مثل جغجغه جیغ می‌کشید و می‌جنبید و تکون تکون می‌خورد اما نینی ننی اون رو محکم از شلوارش نگه داشته بود.

کوتوله با عصبانیت: «بزار من برم! »

نینی ننی: «حتما، با کمال میل آزادت می‌کنم، اما اولش باید بفهمم گنج‌ات رو کجا قایم کردی.»

کوتوله (غرغر) : «آه! اون زیر دسته‌ی کاهه، اما تو هوشِ کافی برای پیدا کردنش رو نداری.»

نینی ننی: «حالا ببینیم و تعریف کنیم!»

نینی ننی، کوتوله رو که می‌لولید و لگد می‌زد، حمل کرد تا جایزه‌ش رو به مامان بزرگ نشون بده و اون رو خوشحال کنه.

اون‌ها کوتوله رو محکم توی یک گونی سیب زمینی بستن و مامان بزرگ حواسش بود که فرار نکنه.