کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه

کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه داستانی طنز به قلم عزت الله الوندی‌ است. این اثر که برای نوجوانان نوشته شده، درباره‌ی آشنایی پسر بازیگوشی به نام پوریا با دو موجود خیالیِ عجیب و غریب است.

درباره کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه:

پوریا پسری شیطان و کم و بیش سربه‌هوا، و با این حال دوست‌داشتنی و خوش‌اخلاق است. روزی از روزها او با دو موجود خیالیِ ناشناس آشنا می‌شود که از قضا خوب بلدند به زبان آدمیزاد حرف بزنند و مزه بریزند! پوریای داستان ما البته از این آشنایی کمی جا می‌خورد، ولی خیلی زود به این دوستان تازه عادت می‌کند و سعی می‌کند که از سیر تا پیاز گذشته‌شان سردرآورد. در همین حین کم‌کم دستگیرش که این دو موجود خیالی از مدت‌ها پیش با خانواده‌ی او، خصوصاً پدربزرگش در ارتباط و رفت و آمد بوده‌اند... عجیب است، مگر نه؟

عزت الله الوندی در کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه با زبانی طنز، درباره‌ی ترس‌ها و خیالات ما صحبت می‌کند. او با آفریدن جن و پری‌هایی وروجک و وراج، در عین خنداندن مخاطبینش، آن‌ها را به این فکر می‌اندازد که شاید بسیاری از هراس‌های دنیای کودکی و نوجوانی، ریشه‌ای جز شناخت ناقص انسان نداشته باشند. شناختی که اگر نقصان آن را با تخیل جبران کنیم، می‌توانیم به آنچه زمانی ترسناک می‌پنداشتیم، از ته دل بخندیم!

خلاصه که اگر شیفته‌ی دنیای خیال و فانتزی هستید، به هیچ‌وجه فرصت گوش دادن به کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه را از دست ندهید.

کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه مناسب چه کسانی است؟

نوجوانانِ علاقه‌مند به ادبیاتِ فانتزی و سرگرم‌کننده، مخاطبین اصلی این کتابند.

با عزت الله الوندی بیشتر آشنا شویم:

وی در سال 1353 و در شهر تویسرکان به دنیا آمده است. تخصص دانشگاهی‌اش ادبیات نمایشی است ولی به نوشتن داستان بیشتر علاقه دارد. از کتاب‌های الوندی می‌توان به این عناوین اشاره کرد: «آهای آهای بابایی بازی می‌خوام کجایی، بچه‌ها دلم برایتان تنگ می‌شود، پشت شیشه‌های مات».

در بخشی از کتاب صوتی اسمت چیه؟ تربچه می‌شنویم:

خواهر بودن نمی‌دانم چه احساسی دارد. برادرِ یک خواهر بودن هم. اما من اگر روزی برادر یک خواهر کوچولو می‌شدم، حتما خیلی دوستش می‌داشتم. البته من سهیل، برادر کوچکترم را خیلی دوست دارم. شاید اگر خواهر داشتم او را خیلی بیشتر دوست داشتم. مثل داداشی‌ها. آن‌ها خیلی خواهرشان را دوست دارند. چپ می‌روند و راست می‌آیند و سراغ خواهرشان را از من می‌گیرند.

می‌گویند: «پدر بزرگ تو او را از راه به در کرد. اگر نبود تا حالا خواهر ما با یک شاهزاده جن ازدواج کرده بود و ما هم می‌شدیم برادرزن شاه. آی حال می‌دادااا. بعد آنوقت آدم‌هایی مثل تو را توی زندان می‌انداختیم».

می‌گویم: «آخه چرا؟ مگه من چه هیزم تری به شما فروختم؟» می‌گویند: «اتفاقاً ما عاشق هیزم تریم. بوی زیرزمین می‌دهد.»

دیروز عصر که مامان از پارک برگشت یک هندوانه‌ی بزرگ خریده بود. پرسیدم: «مامان اینو چطوری آوردی؟» گفت: «وا! مگه خودم آوردم؟ پوریا جان، الان سالهاست چرخ اختراع شده...»!