کتاب صوتی یک فکر جدی

کتاب صوتی یک فکر جدی نوشته‌ی جوناس تائل، درمورد پسربچه‌ای است که قبل از خواب فکرهای مختلفی در ذهنش پدیدار می‌شود و نمی‌گذارد خواب راحتی داشته باشد. این کتاب به کودکان می‌آموزد که دربارهٔ جایگاهی که در زندگی و جامعه دارند، بیشتر فکر کنند.

موضوع کتاب صوتی یک فکر جدی چیست؟

پسربچه قصه در شهر کوچکی به همراه خانواده‌اش زندگی می‌کرد. او هنوز به مدرسه نرفته بود و بیشتر زمانش را به همراه والدین خود می‌گذراند. زمان‌های تفریح و سرگرمی به پارک می‌رفت و با عروسک‌هایش بازی می‌کرد. یکی از روزها که سرگرم بازی‌کردن بود، وقت خوابش فرارسید. بنابراین مثل همیشه یک لیوان شیر خورد و به تختش رفت. اما برخلاف همیشه که زود به خواب می‌رفت، آن شب اصلا احساس خواب‌آلودگی نداشت و فکرهای خطرناک، ستودنی، سوال برانگیز، زیبا و ترسناک ذهن او را پر کرده بودند.

جوناس تائل (Jonas Taul) در کتاب یک فکر جدی (A Serious Thought) ذهن کودکان را برای فکرهای بزرگ و هدفمند آماده می‌کند. او این داستان را نوشت تا مسائلی برای کودکان مطرح شود و بتوانند روی نگرش خود و درکی که از زندگی دارند، تاثیر بگذارند. کودکان با شنیدن این داستان به این نتیجه می‌رسند که اگرچه کوچک هستند، اما به هیچ عنوان بی‌اهمیت نیستند و می‌توانند نقش بزرگی در جهان ایفا کنند.

نکوداشت‌های کتاب صوتی یک فکر جدی:

- قابل تأمل و اصیل است. (Foreword Reviews)
- خوانندگان جوان درک خواهند کرد که چگونه می‌توان در چیزهای کوچک زندگی، راحتی و آسایش یافت. (بوکلیست)

کتاب صوتی یک فکر جدی مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کودکان 4 تا 6 سال و والدینی که قصد دارند برای بچه‌های خود قصه‌های آموزنده بگویند مناسب است.

در بخشی از کتاب صوتی یک فکر جدی می‌شنویم:

همه‌ی این افکارِ سنگین و بی‌جواب اون رو خیلی خسته کردن و بالاخره باعث شدن با یک احساسِ عجیب کوچیک و بی‌اهمیت بودن چشم‌هاش رو ببنده و بتونه بخوابه. اما حتی بعد از به ‌خواب فرو رفتنش هم نمی‌تونست شبِ آرومی رو پشتِ سر بگذاره چون خواب‌هاش هم عجیب و غریب و هم سردرگم کننده بودن.

با طلوعِ خورشید و روشن شدنِ هوا، پسرک از خواب بیدار شد و از اتاقش بیرون رفت تا صبحونه بخوره. اما همچنان ذهنش پر از همون افکار بود. افکاری که باعث می‌شدن هر موضوعی‌ رو زیرِ سوال ببره و در موردِ خیلی از چیزها به تردید بیفته. اون که حالا ذهنش مثلِ یک پازلِ نامرتب شده بود، تصمیم گرفت از پدرش کمک بگیره تا برای مدتی هم شده این افکار دست از سرش بردارن. اما پدرش در حالِ روزنامه خوندن بود و بهش گفت که سرش شلوغه و وقت نداره.