داستانی طنز است که به روایت زندگی پدران میپردازد و درد دل انها با پسرانشان. قبلا کتاب «مردی به نام اوه «را از این نویسنده خوانده بودم ولی متن این کتاب کاملا متفاوت بود. اگرچه در قسمتهای مختلفی ازین کتاب لبخند بر لبانم نشست مانند فصل اول که در باب مدفوع نوزاد طنزپردازی کرد وبا بعضی بخشها بسیار همزادپنداری کردم ولی در کل خواندن این کتاب را بیشتر وقت تلف کردن میدانم و سرگرمی. 🧖🛀💇👼👩🦲👶
چند جمله جالب از کتاب:
- سختترین کار دنیا گرفتن لاک غلط گیر از دست یک بچه دو ساله است. 😁
- پدر بزرگت آمد و ابزار ایمنی را در منزل نصب کرد. ولی نتیجه این شد که درب کمدی را که راحت باز میکردیم. اکنون توبرای باز کردنش پانزده ثانیه زمان میخواهی و ما پانزده دقیقه😁
با توجه به اسم کتاب و نویسنده انتظار داشتم در زمینه فرزندپروری چیزی به دانسته هایم اضافه بشه اما واقعیت این بود که این کتاب صرفا یک نامه شخصی با قلم طنز بود که طنازیش هم در حدی نبود که حتی سرگرم کننده باشه خیلی دوست داشتم همون اول رهاش میکردم ولی به اینکه کتابی رو نصفه نیمه رها کنم عادت ندارم با دور تند گوش دادم و هیچ چیزی بهم اضافه نکرد سپاس از راوی و کتابراه
بسیار عالی مثل بقیه کتابهای بکمن به شخصه عاشق اینم که بکمن خودش رو جای آدمهایی با شخصیتهای متفاوت و غیر معمول میذاره و سعی میکنه طرز فکرشون رو توصیف کنه. در واقع داره کمک میکنه با عینک آدمای متفاوت به زندگی نگاه کنیم
راوی خوب بود و صدای خوبی داشت، ولی متاسفانه کتاب خوبی نبود و داستان نداشت و یک نوشتهی شخصی راجع به پدری بود که نامهای برای فرزندش مینویسد و اصلا برای مخاطب و شخص سوم جالب نبود. من بیشتر کتابهای فردریک بکمن رو خوندم، همه خوب بودن اما این یکی اصلا خوب نبود.
این کتاب اولین کار غیر داستانی نویسنده هست. پس خانم جان انتظار داستان رو نباید از این کتاب ببرید. نوشته خوب بود و اطلاعاتش مفید. نباید با دیگر کتاباش مقایسه شود👆🏻🌹🤓
چند جمله جالب از کتاب:
- سختترین کار دنیا گرفتن لاک غلط گیر از دست یک بچه دو ساله است. 😁
- پدر بزرگت آمد و ابزار ایمنی را در منزل نصب کرد. ولی نتیجه این شد که درب کمدی را که راحت باز میکردیم. اکنون توبرای باز کردنش پانزده ثانیه زمان میخواهی و ما پانزده دقیقه😁