نویسنده کتاب خیلی قشنگ به نشان دادن ذات مادر پرداخته.. بهتر است که متوجه این بشوید که شخصیت اصلی مادر بوده و در واقع نباید توجهی روی پدر گذاشته میشد...
چرا نمایشنامههای خارجی همه یه طوری هستند، تا حالا چندین نمایشنامه خارجی خوندم، هیچکدوم برام جالب نبودن، البته این نظر منه. ولی گویندگی آن جالب بود. سپاس
کتاب جالبی هست. نیاز به تفکر داره. بنظر من از آنجایی مادر نماد فداکاری و تمام حسهای خوب هست مادر نقش پلید رو گرفته. از هیچکس هیچی بعید نیست.
دوبلورها خوب هست
یاد بعضی از فیلمهای ترکیه افتادم. به نظرم زیادی سیاه بود. شخصیتهای منفی کوشا بودند اما شخصیتهای دیگه منفعل. ته فعالیتشان این بود که به خودشان آسیب زدند.
مزخرفترین داستانی بود که شنیدم باورم نمیشه اینقدر دیالوگها بیسر و ته و بریده بریده باشن. داستان نه ساختار و پی رنگ مشخصی داره نه وحدت اضدادی. مشتی دیالوگ بیسر و ته.