کتاب صوتی عقربه‌ها خوابشان می‌آید

کتاب صوتی عقربه‌ها خوابشان می‌آید اثر معصومه عیوضی، درباره‌ی نوجوانی است که دوست نزدیک و صمیمی‌اش را که با یکدیگر در سال‌های انقلاب فعالیت‌ می‌کردند، گم کرده و اکنون به دنبال اوست، دوستی که در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی به شهادت رسیده و پیکرش مفقود شده. این رمان، برگزیده‌ی سومین دوره جشنواره داستان انقلاب است.

شخصیت اصلی این رمان نوجوانی است که دوستش را گم کرده و همه جا را به دنبال او گشته است. اسماعیلی که در تظاهرات 17 شهریور 57 در میدان ژاله شهید شده است. داستان از جایی شروع می‌شود که او در حال سفر به مشهد در قطار دوستش اسماعیل را می‌بیند اما نمی‌تواند خودش را به او برساند، در طول داستان یادآوری خاطرات اسماعیل، گذشت زمان را در نظر راوی کند می‌کند. خاطراتی که حضور اسماعیل در زندگی او را پررنگ می‌کنند. معصومه عیوضی با استفاده از خاطراتی که راوی اول شخص به یاد می‌آورد و خواب‌هایی که در طول سفرش یه مشهد می‌بیند، به خوبی از پس توصیف جای خالی اسماعیل برمی‌آید.

راویِ بی‌نام رمان دائما به اسماعیل فکر می‌کند و از اینکه او نیست تا با هم در سرازیری زندگی غلت بزنند و کیف کنند، عذاب می‌کشد. او زندگی سختی دارد، برادرش حامد مریض است و در بیمارستان بستری شده، خواهرش مرضیه ناخوش احوال است و می‌خواهند به زور شوهرش بدهند و در این میان بدخلقی‌ها و عصبیت‌های همیشگی پدر که با مریضی بچه‌ها و بی‌پولی بیشتر هم شده است، فضا را عبوس‌تر و تلخ‌تر می‌کند. اما انگار اصلا اسماعیلِ شهید آمده بوده تا با نشان دادن این تصویر رویایی از خودش، به قهرمان داستان یادآوری کند که مبارزه و استقامت تا همیشه ادامه دارد. انگار عیوضی با این تمهید می‌خواسته نشان دهد که شهیدان نمی‌میرند و راهی که گشوده‌اند، تا ابد پیمودنی است.

شخصیت‌های زن در این رمان به خوبی به تصویر کشیده شده است. به خصوص شخصیت خواهر راوی به نام مرضیه که دختری کم سن و سال است و پدرش می‌خواهد او را به اجبار به عقد مرد ثروتمندی دربیاورد تا نان خور کم کند. عیوضی با نگارش ذهنیات راوی درباره مرضیه به دفاع از حقوق زنان برمی‌خیزد و از زبان او این طور می‌نویسد: «نمی‌دانم چرا توی چشم‌های مرضیه که نگاه می‌کنم، یاد چشم‌های گوسفند قربانی‌ای می‌افتم که آقارضا قصاب، پارسال، توی حیاطمان کشت.»