کتاب صوتی سراسر پنجره

کتاب صوتی سراسر پنجره، دربردانده‌ی مجموعه‌ای از داستان‌های منتخبی است که در سال 1387 جایزه ادبی طهران را دریافت کرده‌اند.

مجموعه داستان سراسر پنجره شما را به جهانی انباشته شده از صدا‌ها و رنگ‌های گوناگون هدایت می‌کند. در این اثر چند صدایی ادبی وجود دارد که امکانی برای انتخاب و مقابله با دنیاهای جدیدی را فراهم می‌کند که حتی اگر در حیطه‌ی انتخاب و سلیقه ادبی شما نیز نباشد، اما به واسطه قرار گرفتن در یک مجموعه، فرصتی جدید برای‌تان ایجاد شود تا به قضاوت دست پیدا کنید.

سراسر پنجره ساختار و محتوای تازه‌ای در اختیار شما قرار می‌دهد، انتخاب و چینش داستان‌ها هم به گونه‌ای طراحی شده است که تلفیقی از قصه‌های ساختار‌محور و معناگرایانه را به نمایش می‌گذارد. اگر چه می‌توان گفت در همه داستان‌های مجموعه، تلاشی برای آزمودن فرم‌های جدید در روایت داستان، چه به لحاظ انتخاب راوی و چه به لحاظ نثر دیده می‌شود. اوج این فرم‌گرایی در داستان مقامات رندی نوشته داوود حسنوند دیده می‌شود که به سبک ادبیات کلاسیک روایت می‌شود، سبکی که در مقابل لحن عامیانه راوی در داستان زال نوشته نظام حقی قرار می‌گیرد.

داستان «ناجی» نوشته سروش رهگذر از جمله‌ داستان‌های بومی این مجموعه هستند، داستانی که اتفاقاتش در روستا رخ می‌دهد و متعهد به مضامینی بومی است. داستان «قرارگاه متروکه» از آیت دولتشاه را می‌توان از داستان‌های متفاوت این مجموعه به شمار آورد؛ داستان‌هایی که تعلیق و کشش در کنار فضای تازه داستان، جذابیت خاصی به آن‌ها می‌دهد.

سراسر پنجره از لحاظ انتخاب موضوعات ویژه، نمونه‌های مثال‌زدنی دیگری نیز دارد. سجاد بنکدار در داستان «اشک، عرق، خون»، داستانی شنیدنی از رابطه پسری جوان با خروس جنگی‌اش را بیان می‌کند و در داستان بعدی خود یعنی «برسد به دست...»، به فضایی کاملا متفاوت از داستان قبلی خود روی می‌آورد و زنی تنها را در انتظار بازگشت شوهرش از سر کار و در محاصره نشانه‌های روزمره زندگی مدرن از جمله تلویزیون و موبایل قرار می‌دهد.

در قسمتی از کتاب صوتی سراسر پنجره می‌شنویم:

تنگ شیشه‌ای از دستش رها شد، زمین خورد و شکست. خاک از طعم سرد سرکه سیاه شد. با دستی بر دماغ فرار کرد؛ پابرهنه. مادر جیغی کشید و فحشی بدرقه پاهای برهنه او نمود. دو قطره خون سرخ کنار تکه شکسته تنگ در زمین فرو می‌رفت. خاک گرم و نرم کوچه زیر قدم‌های تند و پی در پی او به هوا برمی‌خاست و ردی از غبار او را تعقیب می‌کرد...