حکایت ها خیلی ساده بودن حرف خاصی توش نبود از کل این کتاب فقط ۳ تا از حکایات به نظر من واقعا درست و اموزنده بودن مابقی کاملا ریشه در نوعی تفکر غلط افراطی عارفان اسلام داشتن که "بندگی در زجر کشدنه"! در صورتی که در حقیقت اینطوری نیست! ادم با شکنجه دادن خودش به الوهیت نمیرسه!
در نوشتهای از زنده نام استاد ابوالفضل زروئی نصرآباد خوانده بودم که عطار نیشابوری در کنار آثار جدی، حکمی و عرفانی، طنز و شوخ طبعی نیز دارند. هرچند مقدمه اثر نیز بر لطیفه و شوخ طبعی اثر تاکید داشت ولی فاقد این جنبه بود مثل اینکه آقای لبش به اون بخشها نرسیده بودند:)
از نویسنده محترم این کتاب تشکر میکنم که کتاب ارزشمند تذکره الاولیا را به زبان ساده و قابل درک عام نوشته و همچنین همراه با یک گویندگی دلنشین که به غایت رسیده.