کتاب بیشتر بیانگر خاطرات و حس نوستالژی نویسنده و خانوادهاش نسبت به ایران و دیدگاههای شخصی او در مورد کشورمان است؛ که لزوما درست نیستند. باید در نظر داشت که این یک سفرنامه و دلنوشته است تا کتابی تخصصی. البته نویسنده، در مورد وضعیت ایران و چیزهایی که در کتاب از آنها سخن میگوید، آگاهی نسبی دارد.
وقتی کتابی گوش بدی که ناگاه وسطش متوجه بشی خودت اهل دیار شخصیت اصلی داستانی همه چی جذابتر گیراتر و قشنگ تر میشه، من خاطرات فاطمه را زندگی کردم، و الان تودشک شهر کوچکی است با بیمارستان و دانشگاه و کتابخانه و شهرک صنعتی و پارک.