با اینکه از کتابهای مت هیگ، مخصوصاً «کتابخانه نیمهشب»، لذت برده بودم، «قطار نیمهشب» اونطور که انتظار داشتم نتونست باهام ارتباط برقرار کنه. ایدهی داستان جذابه؛ برگشتن به گذشته، مرور انتخابها و روبهرو شدن با حسرتهایی که شاید همهمون به شکلی تجربهشون کردیم. اما به نظرم این بار مت هیگ نتونسته به اندازهی آثار قبلیش از این ایده استفاده کنه. بعضی مفاهیم بیش از حد مستقیم بیان میشن و داستان اون عمق احساسی و غافلگیریای رو که انتظار داشتم نداره. شاید چون «کتابخانه نیمهشب» برای من تجربهی خیلی خوبی بود، ناخودآگاه این کتاب رو باهاش مقایسه کردم و همین باعث شد کمتر ازش لذت ببرم. در نهایت کتاب بدی نبود، اما برای من به اندازهی اسم و ایدهی جذابش تأثیرگذار نبود.
این کتاب برداشتی از شب کریسمس، چالز دیکنز بود مردی که هم و غم خود را در راه پیشرفت های دنیوی و گشایش کارهای اقتصادی گذاشته بود در سن هشتاد و یک سالگی موقع مرگ خود به گذشته خود رفته و میبیند از عشق مادر خود و از عشق همسرش هیچ درک درستی نداشته و همواره فکر میکرده در آینده برای خود و آن ها زندگی فرصتی خواهد بود تا از زندگی لذت ببرد و در انتهای سفر میفهمد فر صتها را از دست داده و عزیزانش هم عمری را با رنجش از او سپری کرده اند. در انتها فرصت دوباره به او داده میشود. تا با انتخابهای بهتر زندگی دیگری را سپری کند.
یک طریق دیگر از کتابخانه نیمه شب که در نوع خودش با ارزش و قابل تفکر بود من پسندیدم ولی تا فصلهای آخر خیلی جذبم نکرد پبشنهاد میکنم بخونید البته با صدای بسیار زیبای خانم حبیبی کتاب روان و جذابتر شد سپاسگزارم از همه کسانی که زحمت میکشند تا آگاهی رو بپراکنند